La Vie en Rose

De rol van Édith Piaf werd betwist tussen Marion Cotillard en Audrey Tautou: de producenten gaven de voorkeur aan Tautou, maar regisseur Olivier Dahan stelde Cotillard door te zeggen "Cotillard of niemand".

Volgens de Engelstalige versie had Audrey Tautous agent een ontmoeting met de producenten georganiseerd, maar zou de actrice hebben geantwoord "Wie zal interesse hebben in een film over Édith Piaf?", wat de producenten van interesse afbracht; haar agent stelde vervolgens haar cliënte Marion Cotillard voor voor de rol.

De keuze voor Marion Cotillard, geacht niet rendabel genoeg te zijn door investeerders, zou TF1 hebben ertoe gebracht zijn financiering van de film met tweederde te verminderen en Disney heeft zich teruggetrokken uit de distributie; volgens de Engelstalige versie zou het budget met 5 miljoen dollar zijn verlaagd na deze keuze.

Olivier Dahan kreeg het idee voor de film op 22 januari 2004 toen hij in een boekwinkel een fotoboek van Édith Piaf tegenkwam, in het bijzonder een foto van haar op 17-jarige leeftijd met een "punk"-achtige uitstraling, zeer ver verwijderd van haar iconische imago in zwarte jurk; hij stuurde dezelfde dag een sms naar producent Alain Goldman die onmiddellijk aanvaardde.

Dahan schreef het scenario samen met Isabelle Sobelman gedurende een jaar; de eerste versie bevatte 200 pagina's, teruggebracht tot 140 pagina's in de uiteindelijke versie die voor de opnames werd gebruikt.

Marion Cotillard werd door Dahan gekozen nog voordat hij haar ontmoette, en hij schreef het scenario met haar in gedachten; hij gaf haar alleen boeken over Piaf, zonder repetitie of voorbereiding, wegens gebrek aan tijd, en ze begonnen rechtstreeks tijdens de opnames met elkaar samen te werken.

Om op Édith Piaf te lijken, schoor Marion Cotillard haar wenkbrauwen en haargrenzen af, en bracht tot vijf uur per dag op bij het opmaken; ze speelde inééngedoken en op blote voeten om kleiner te lijken, terwijl overmaatse tafels en stoelen op de set werden gebruikt om het effect te versterken.

Dahan stond erop Cotillard in strakke close-ups te filmen ondanks bezwaren van de directeur fotografie en de makeup-artist, die ervan overtuigd waren dat het onmogelijk zou zijn om een 30-jarige actrice in close-up geloofwaardig te laten verouderen.

De regisseur hield niet van het herhalen van opnamen: bepaalde emotionele sleutelscènes van de film werden in slechts twee tot vier opnamen gefilmd.

Marion Cotillard bekende negen maanden lang na de opnames door de rol achtervolgd te zijn, zelfs exorcismen met zout en vuur uitvoerend, naar Bora Bora reizend, en vervolgens naar Machu Picchu om chamanistische ceremoniën bij te wonen om zich van het personage te bevrijden.

De zangeres Jil Aigrot dubde de stem van Marion Cotillard voor verschillende nummers van de film; ze werd ontdekt nadat ze ter plaatse had gezongen tijdens een boeksigneersessie van Ginou Richer, vroegere secretaresse en vertrouweling van Piaf, die later Aigrot bij Dahan aanprees.

De film werd de eerste langspeler geheel in het Frans gefilmd die twee Oscars won, en Marion Cotillard de eerste actrice die voor dezelfde rol een Oscar, een BAFTA, een César en een Golden Globe ontving; ze is ook de eerste actrice die met de Oscar wordt beloond voor een rol geheel in het Frans.

Cotillards prestatie ontving een staande ovatie van 15 minuten bij de vertoning op het Festival van Berlijn 2007, waar de film zijn wereldpremière maakte als openingsfilm van de competitie.