Only Yesterday

De promotor van het omnibus-project was Shigiji Shiba, en Hayao Miyazaki bracht het project in omdat hij dacht dat 'deze bron te ingewikkeld was om te animeren en alleen Isao Takahata kon het regisseren'.

Isao Takahata was aanvankelijk terughoudend over dit project, maar Toshio Suzuki overtuigde hem door te zeggen: 'Herinneren aan herinneringen betekent dat er iemand is die het zich herinnert', en een instelling werd toegevoegd die niet in het origineel voorkwam: een 27-jarige carrièrevrouw.

Omdat het moeilijk was om het episodische mangaformat om te zetten in een speelfilm, creëerde Isao Takahata op eigen initiatief een omlijstingsverhaal waarin de volwassen Taeko door het platteland reist en verliefd wordt op Toshio.

De productie was vooraf gebaseerd op het gebruik van Yoshiki Imai als stemactrice voor Taeko, de hoofdrol, en Isao Takahata zei: 'Ik kan me niemand anders dan Imai-san voorstellen. Als zij het niet wil doen, is dit project afgelast.'

Het karakterontwerp van Taeko en Toshio in het gedeelte van 1982 was geïnspireerd op stemactrices Yoshiki Imai en Toshiro Yanagiba.

In het gedeelte van 1982 werd de 'pre-sync'-methode gebruikt, waarbij stemacteurs hun dialogen opnamen voordat de animatie werd gemaakt. Dit was een techniek die Isao Takahata voor het eerst introduceerde op basis van zijn ervaring met 'Jarinko Chie', en het werd daarna standaard in Ghibli-films.

Aan de andere kant werd de herinneringscène van Taeko's basisschooltijd geanimeerd voordat de stem werd opgenomen, waardoor een verschil in regietechniek tussen het volwassen 'realiteit'-gedeelte en het jeugdherinneringgedeelte werd gecreëerd.

Isao Takahata eiste van karakterontwerper Yoshifumi Kondo dat hij de wangenspieren van de personages duidelijk zou tekenen, en Kondo stelde dit zo scherp ter discussie met producent Toshio Suzuki ('het is nog nooit gedaan en ik weet niet of het op schema kan worden afgeleverd') dat het een zeer moeilijke taak werd.

Om het handpoppentheater 'Hykkori Hyoutankijima' dat in de film voorkomt na te bootsen, werd naar bronmateriaal gezocht dat destijds bijna niet meer bestond, en uiteindelijk werd met moeite de eigenaar van een cassette gevonden waarop het was opgenomen, zodat de inhoud kon worden nagebootst.

Om het landschap van het Takase-district in Yamagata, Yamagata Prefecture nauwkeurig weer te geven, werden 450 kleuren gebruikt, en de kleurspecialist besteedde ongeveer een jaar aan het zoeken naar de juiste rode kleur van zomerbloemen.

De adjunct-regisseur Kenito Suto bestudeerde realistische menselijke bewegingen met een 8mm-camera en quick-action recorder, en gebruikte dit om de onnatuurlijke bewegingen die destijds standaard waren in animatiefilms opnieuw te onderzoeken.

Het titelnummer 'Liefde is een bloem, jij bent de zaadje' was door Isao Takahata zelf vertaald uit 'The Rose' van Bette Midler uit de film 'The Rose', en werd gezongen door enka-zanger Harumi Miyako.

In het latere Ghibli-werk 'Heisei Tanuki Gassen Ponpoko' is er een verborgen verbinding in een scène met yokai's strategie, waar de afbeelding van de lagere-school Taeko die door de lucht zwemt in haar fantasie even zichtbaar is.

Walt Disney Studios in Amerika weigerde lange tijd videouitgaven van deze film omdat herinneringen frankweg menstruatie behandelen, waardoor het voor Noord-Amerika de Ghibli-film werd die het langste geen video-uitgifte kreeg nadat hij in theaters was uitgebracht.

Deze film bereikte in 1991 de hoogste kasbonnen in Japan voor alle live-action en animatiefilms van binnenlandse productie, met 3,28 miljard yen, en werd onverwacht een hit die veel volwassen toeschouwers aantrok.

Toen het in februari 2016 in Noord-Amerika in theaters werd vrijgegeven, werd voor het eerst een Engelse dubversie gemaakt met stemmen van onder anderen Daisy Ridley en Dev Patel, en dit werd het eerste voorbeeld van een Ghibli-film die in Noord-Amerika in theaters met een Engelse dubversie werd uitgebracht.