Star Trek II: The Wrath of Khan

Na de matige ontvangst van Star Trek: The Motion Picture werd bedenker Gene Roddenberry buiten de productie van het vervolg gehouden en kreeg hij enkel nog een ceremoniële adviesfunctie.

Producent Harve Bennett had voor zijn aanstelling nog nooit een aflevering van de originele serie gezien; pas na het bekijken van 'Space Seed' besloot hij dat Khan de perfecte schurk voor de nieuwe film was.

Regisseur Nicholas Meyer schreef het uiteindelijke scenario in slechts twaalf dagen, zonder daarvoor een schrijverscredit of betaling te aanvaarden.

Meyer omschreef zijn aanpak als 'Hornblower in de ruimte' en gaf de film daardoor een zwierige, zeevaart-achtige sfeer, iets waar Gene Roddenberry het oneens mee was.

Leonard Nimoy wilde aanvankelijk niet terugkeren als Spock, maar liet zich overhalen met de belofte dat zijn personage een dramatische doodsscène zou krijgen.

Ricardo Montalbán speelde de rol van Khan voor veel minder geld dan hem werd aangeboden omdat hij zoveel plezier beleefde aan het project.

Khan en Kirk staan elkaar in de hele film nooit fysiek oog in oog; al hun scènes werden apart gefilmd met vier maanden ertussen, waarbij Montalbán zijn tekst tegen een scriptgirl moest zeggen.

Kirstie Alley maakte in deze film haar debuut op het witte doek als Saavik en was zo gehecht aan haar Vulcan-oren dat ze die elke dag mee naar huis nam.

Om budget te besparen werd 65 procent van de film opgenomen op dezelfde set: de brug van de Enterprise werd simpelweg aangepast om te dienen als brug van de Reliant en als simulatorbrug.

Voor de scènes op de zandwoestijn van Ceti Alpha V werd de grootste soundstage van Paramount gebruikt, met tonnen gekleurd zand en industriële ventilatoren; de acteurs droegen onverluchte spandex pakken en moesten via microfoon aangeven wanneer ze lucht nodig hadden.

Spocks dood werd over drie dagen gefilmd, waarbij geen bezoekers op de set werden toegelaten.

Doordat testpubliek negatief reageerde op het sombere einde met Spocks dood, werden de slotscène met zijn kist op de nieuwe Genesis-planeet en Nimoys afsluitende monoloog later toegevoegd, tegen het bezwaar van Meyer in.

De film bevat 's werelds eerste volledig door een computer gegenereerde filmsequentie: de animatie van Industrial Light & Magic die het effect van het Genesis-apparaat op een levenloze planeet toont.

Het team dat deze computeranimatie maakte, zou later afsplitsen van Lucasfilm om Pixar te vormen.

Componist James Horner was pas 28 jaar oud en dit was zijn eerste grote filmscore; de producers wilden nadrukkelijk geen muziek in de stijl van John Williams of Jerry Goldsmith.

James Doohan bedacht zelf dat zijn personage Scotty 'Amazing Grace' op de doedelzak zou spelen tijdens Spocks begrafenis.

De film zette een wereldrecord voor de hoogste openingsdag-opbrengst en bracht wereldwijd 97 miljoen dollar op.