Bill & Ted's Excellent Adventure

Het scenario werd begin 1987 geschreven door Ed Solomon en Chris Matheson, gebaseerd op een stand-upcomedy-routine die ze op de universiteit hadden opgevoerd.

De film heette oorspronkelijk 'Bill & Ted's Time Van' en draaide om een geleende bestelwagen in plaats van een telefooncel; in die versie belandden Bill en Ted in Nazi-Duitsland en namen ze Adolf Hitler mee naar het heden voordat dit idee werd ingeruild voor Napoleon.

De tijdmachine-bestelwagen (een Chevrolet uit 1969) werd geschrapt omdat hij te veel leek op de DeLorean uit Back to the Future; de telefooncel die ervoor in de plaats kwam was, in tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, geen verwijzing naar de TARDIS uit Doctor Who, aangezien de schrijvers de serie niet kenden.

In vroegere scriptversies kwamen Bill en Ted ook historische figuren als Charlemagne (grappend 'Charlie Mangay' genoemd), Babe Ruth en een niet-beroemde middeleeuwse man genaamd John the Serf tegen, van wie de laatste nog steeds in de aftiteling wordt vermeld.

Regisseur Stephen Herek zag tussen de 200 en 300 acteurs voor de hoofdrollen, waaronder Pauly Shore, River Phoenix, Sean Penn en Brendan Fraser, voordat Keanu Reeves en Alex Winter werden gekozen.

Reeves en Winter ontdekten tijdens hun auditie dat ze veel gemeen hadden, zoals interesse in basgitaar en motoren, wat hielp bij hun onderlinge chemie; een hardnekkige mythe stelt dat Reeves auditeerde voor Bill en Winter voor Ted, terwijl het net andersom was.

De makers wilden aanvankelijk Eddie Van Halen als Rufus casten vanwege de vele Van Halen-verwijzingen in het script, maar dit was door het lage budget niet mogelijk; ook Ringo Starr, Roger Daltrey, Sean Connery en Charlie Sheen stonden op de shortlist voordat George Carlin werd gekozen.

De rol van Rufus was nog niet uitgewerkt toen de opnames al begonnen waren; Carlin kon worden ingezet doordat de producenten net klaar waren met de opnames van 'Outrageous Fortune', waarin hij ook speelde.

De 'Drie Belangrijkste Mensen' uit de utopische toekomst zouden aanvankelijk door de leden van ZZ Top gespeeld worden, maar werden uiteindelijk vertolkt door Clarence Clemons, Fee Waybill en Martha Davis dankzij connecties van scenarist Ed Solomon met de E Street Band, The Tubes en The Motels.

Scenaristen Solomon en Matheson hebben zelf een cameo als de 'domme' en 'lelijke' obers in de ijsjesscène.

De film werd in 10 weken opgenomen met een budget van 8,5 miljoen dollar, waarvan twee weken in Italië, onder meer bij het Odescalchi-kasteel dat diende als het kasteel van de Evil Duke.

Grote delen werden gefilmd in de regio Phoenix/Tempe, Arizona, waaronder Coronado High School in Scottsdale; het unieke dak en mozaïek van het schoolauditorium werden bij een renovatie stuk voor stuk verplaatst naar het nieuwe gebouw.

Omdat het budget te klein was om de waterparken (Raging Waters en Golfland Sunsplash) af te sluiten voor opnames, bestonden alle figuranten op de achtergrond van de 'Waterloops'-scènes uit gewone betalende bezoekers.

Voor de scènes in de 'Circuits of Time' moesten meerdere mensen in de telefooncel staan, die op een gimbal voor een greenscreen draaide; er waren veel technische en rekwisietenpannes, en Keanu Reeves omschreef de ervaring als 'a death ride canoe from the worst carny ride you've ever been on'.

Een uitgebreid gechoreografeerd openingsnummer met Bill en Ted die 'luchtgitaar' spelend naar school lopen werd wekenlang gerepeteerd, maar uiteindelijk uit de film geknipt; de filmrollen ervan zijn vermoedelijk verloren gegaan na het faillissement van distributeur DEG.

De aanvankelijke montage duurde 2 uur en 25 minuten en werd flink ingekort; ook een scène met een schoolbal en een terugkerende grap met puddingbekertjes en het personage John the Serf sneuvelden, al bleef die laatste naam wel in de aftiteling staan.

Distributeur DEG ging failliet vlak voor de release, waardoor Herek de ruwe montage aan andere studio's moest voorleggen; ondanks scepsis van sommige bedrijven ('Are there kids that really speak like this?') zorgde een enthousiast testpubliek voor een biedingsoorlog, en Nelson Entertainment en Orion Pictures kregen de rechten voor ongeveer 1 miljoen dollar.

Modehistorica Hilary Davidson noemde de authentieke kostuums in de Beethoven-scène zo goed gedaan dat ze de 'Bill & Ted-test' bedacht als meetlat voor de kwaliteit van historische kostuums in andere films.