L.A. Takedown

Het verhaal is gebaseerd op een waargebeurd onderzoek van ex-politieagent Chuck Adamson uit Chicago, die in 1963 de professionele overvaller Neil McCauley onderzocht en hem later doodschoot na een mislukte overval.

Michael Mann schreef in 1979 een eerste scenarioversie van 180 pagina's en herschreef die na zijn debuutfilm Thief; in 1983 zocht hij nog een regisseur en bood de functie aan Walter Hill aan, die weigerde.

L.A. Takedown werd oorspronkelijk gemaakt als pilotaflevering voor een nieuwe NBC-televisieserie; Mann sneed het originele scenario van 180 pagina's terug tot zo'n 70 pagina's voor een pilot van 90 minuten, maar de serie werd niet aangekocht door de zender.

De film werd in slechts negentien dagen opgenomen, met tien dagen pre-productie, wat opvallend snel was voor Michael Mann.

NBC wilde de serie wel aankopen op voorwaarde dat hoofdrolspeler Scott Plank vervangen zou worden, maar Mann weigerde dit, waardoor de zender het project alsnog afwees.

Het merendeel van de hoofdcast had eerder gastrollen gespeeld in Michael Manns series Miami Vice en/of Crime Story.

De film werd in 1995 door Michael Mann herwerkt tot de grote bioscoopfilm Heat, met Al Pacino en Robert De Niro; Xander Berkeley, die in L.A. Takedown de rol van Waingro speelde, dook in Heat op in een korte bijrol.

De soundtrack bevatte het nummer 'L.A. Woman', uitgevoerd door Billy Idol, terwijl de filmmuziek werd gecomponeerd door Tim Truman.