Apocalypse Now

John Milius bedacht het idee om Joseph Conrads Heart of Darkness in een Vietnamoorlogomgeving aan te passen nadat zijn USC-screenwritingprofessor de klas uitdaagde door te zeggen dat geen scenarioschrijver de novelle ooit succesvol had aangepast.

De titel van de film werd geïnspireerd door een hippie-speldplaatje uit de jaren 1960 met de tekst 'Nirvana Now'.

George Lucas was oorspronkelijk aangesteld om de film in cinéma vérité-stijl te regisseren met behulp van 16mm-camera's en echte soldaten terwijl de Vietnamoorlog nog bezig was, maar het project werd stopgezet toen hij druk werd met American Graffiti en Star Wars.

Steve McQueen, Al Pacino, Robert Redford, James Caan, Jack Nicholson, Robert De Niro en Clint Eastwood wezen de rol van Willard af of werden erbij overwogen voordat Martin Sheen werd gecast.

Harvey Keitel werd oorspronkelijk gecast als Willard en tekende zelfs een zevenjaarsdeal, maar Coppola verving hem met Martin Sheen enkele weken nadat de opnames waren begonnen omdat hij voelde dat Keitel het personage niet kon spelen als passieve toeschouwer.

Orson Welles en Lee Marvin wezen beide de rol van kolonel Kurtz af voordat Marlon Brando werd gecast voor een honorarium van 2 miljoen dollar plus een percentage van de bruto-inkomsten, wat hem uiteindelijk ongeveer 9 miljoen dollar opleverde.

Laurence Fishburne was slechts 14 jaar oud toen de opnames begonnen, nadat hij over zijn leeftijd had gelogen om de rol van Mr. Clean te krijgen; toen de film drie jaar later uitkwam, was hij 18.

Het karakter Kolonel Lucas van Harrison Ford werd genoemd naar George Lucas, terwijl het karakter Generaal Corman van G. D. Spradlin werd genoemd naar Roger Corman, die Coppola zijn eerste regisseuropdracht gaf.

Tyfoon Olga vernietigde in mei 1976 40 tot 80 procent van de filmsets, wat de productie enkele weken stopzette en veel van de cast en crew dwong terug te keren naar de Verenigde Staten.

Martin Sheen kreeg op set een bijna dodelijk hartinfarct op 36-jarige leeftijd en kroop een kwartmijl ver om hulp te zoeken; om de financiers van de productie niet in paniek te laten raken, stelde hij dat hij hitteberoerte had gehad.

De openingsscène van Willard die dronken wordt en een spiegel in zijn hotelkamer slaat, werd gefilmd op Martin Sheens werkelijke verjaardag terwijl hij werkelijk dronken was; de spiegel was echt, geen rekwisiet, en hij sneed zijn hand erg, maar stond erop de scène af te maken.

Marlon Brando kwam op set aan zwaar overgewicht en onvoorbereidt, wat Coppola dwong dit te verbergen door hem in het zwart te kleden, meestal alleen zijn gezicht te filmen en een langere stand-in-acteur voor andere shots te gebruiken.

De voornaamste opnames, oorspronkelijk gepland voor vijf maanden, strekten zich uit over 238 dagen gedurende meer dan een jaar vanwege de opeenhopende problemen.

Echte menselijke lijken werden voor de film gekocht van een man die bleek een grafrover te zijn; de politie werd erbij betrokken en de lijken werden in beslag genomen, wat de productie dwong extras te gebruiken die zich als lijken voordoen.

Een waterbuffel werd daadwerkelijk voor de camera afgeslacht door een lokale Ifugao-stam voor de rituele offerscène, waardoor de American Humane Association de film een 'onaanvaardbaar' rating gaf aangezien dierenmishandelingswetten niet werden gehandhaafd op de Filipijnen.

Dennis Hopper en Marlon Brando konden niet goed met elkaar opschieten tijdens de opnames, en Brando weigerde op dezelfde set te zijn als Hopper.

Japanse componist Isao Tomita werd oorspronkelijk aangesteld om de film van muziek te voorzien met een elektronisch geluid geïnspireerd door zijn bewerking van Holsts The Planets, en reisde zelfs met de crew naar de Filipijnen, maar labelcontracten verhinderde uiteindelijk zijn betrokkenheid.

Sounddesigner Walter Murch moest de jungle-ambiance en helikoptergeluiden in post-productie bijna volledig fabriceren omdat de opnames uit de Filipijnen ontoereikend waren, en hij was een pionier van een vroege 5.1-achtige surroundmix voor de 70mm-release van de film.

Kolonel Kurtz reciteert T. S. Eliots gedicht 'The Hollow Men' voordat hij sterft, en twee boeken op zijn bureau, From Ritual to Romance en The Golden Bough, waren dezelfde bronnen die Eliot citeerde als inspiratie voor dat gedicht.

Dennis Hoppers fotograaf-personage citeert T. S. Eliots 'The Love Song of J. Alfred Prufrock' en parafraseert het einde van 'The Hollow Men' ('niet met een knal, maar met een gepiep') tegen Willard.

Apocalypse Now ging in première als een onvoltooide work-in-progress op het Filmfestival van Cannes in 1979, de eerste dergelijke work-in-progress screening ooit getoond in competitie, en ging vervolgens de Gouden Palm winnen.

Het budget van de film verdubbelde tot meer dan 25 miljoen dollar en Coppola stond persoonlijk garant voor een lening van United Artists door zijn auto, huis en winsten uit The Godfather als onderpand in te zetten om de film af te maken.