The Million Dollar Hotel

Het originele idee voor deze film stamt uit een muziekvideo van U2's Bono uit 1987 voor 'Where the Streets Have No Name', gefilmd in Los Angeles. Bono kreeg inspiratie van een gigantisch reclamebord op het dak van een echt armhotel dat hij zag.

Regisseur Wim Wenders had al contact met U2 gekregen door het componeren van de titelsong en het filmen van een muziekvideo voor 'Wings of Desire'. Hij ontwikkelde Bono's idee tot een allegorisch liefdesverhaal in de grote stad en verfilmde het.

De soundtrack telde naast U2 ook medewerking van vaste producenten Brian Eno en Daniel Lanois, en pianist Brad Mehldau, die als 'Million Dollar Hotel Band (MDH Band)' optraden.

Hoofdrolspeelster Mila Jovovich zong de vocalen in voor 'Satellite of Love', een originele nummers van Lou Reed, op de soundtrack.

De titelsong 'The Ground Beneath Her Feet' ontstond toen Bono het gelijknamige werk van schrijver Salman Rushdie las en er door geïnspireerd werd; hij componeerde een melodie bij gedichten uit het boek. Het nummer verscheen zowel op de filmsoundtrack als op de Japanse bonusversie van U2's album 'All That You Can't Leave Behind'.

Hoewel de film op het 50e Berlijnse Filmfestival de Zilveren Beer (jurySprijs) won, waren de kritieken over het algemeen negatief: op Rotten Tomatoes had 45 recensies een acceptatiequotum van 25%, met een gemiddelde beoordeling van 4,4/10.

Mel Gibson, die als hoofdrolspeelster, producent en distributeur fungeerde, verklaarde op een persconferentie in Sydney in oktober 2000 dat de film 'even saai was als een hondenkont'. Later betuigde hij spijt en zei dat hij een excuusbrief had geschreven.

Bij de Amerikaanse première op 2 februari 2001 werd de film slechts in 10 bioscopen vertoond. De opbrengst in het openingsweekend bedroeg 29.483 dollar, en de uiteindelijke totale opbrengst was slechts 59.989 dollar.