Elvis on Tour

Het project, oorspronkelijk getiteld Standing Room Only, moest een documentaire zijn die in Las Vegas werd opgenomen met een bijbehorend livealbum, maar het concept werd aangepast om Presley te volgen tijdens zijn arenaturne door de Verenigde Staten.

De regisseurs Robert Abel en Pierre Adidge, bekend van de documentaire Mad Dogs & Englishmen over Joe Cockers tournee, waren aanvankelijk huiverig om met Presley te werken totdat deze hen persoonlijk na een concert wist te overtuigen.

Abel en Adidge zeiden tegen Presley dat ze Elvis: That's the Way It Is niet leuk hadden gevonden omdat hij volgens hen voor de camera's speelde, en ze accepteerden het project alleen op voorwaarde dat hij natuurlijk zou zijn.

Het team gebruikte elf Eclair-camera's met spoelen van elf minuten, allemaal gesynchroniseerd met een centraal magnetofoon om continuïteitsproblemen tussen opnames te voorkomen.

Bij het ontmoeten van Presley vonden Adidge en Abel hem opgezwollen en bleek, en moesten ze met de verlichting werken om zijn fysieke verschijning te verbergen.

De vriend van Presley, Jerry Schilling, overtuigde de zanger om beelden van zijn begintijd op te nemen, onder meer zijn optredens in The Ed Sullivan Show, ondanks verzet van manager Tom Parker die vreesde dat dit Presley als een nostalgische artiest zou doen lijken.

Het livealbum dat het film moest vergezellen, werd geannuleerd nadat een overspanning apparatuur had beschadigd tijdens de vierde avond van de tournee.

Martin Scorsese, die deze techniek al op Woodstock had gebruikt, monteerde de split-screen-sequenties van de film, terwijl een speciale techniek van Cinema Research Corporation het mogelijk maakte om in 16 mm opgenomen beelden om te zetten naar een look die dicht bij 70 mm lag.

De film won in 1973 de Golden Globe voor beste documentaire ex aequo met Walls of Fire, wat hem het enige film met Presley maakt die een prijs ontving; toen Elvis zijn overwinning op televisie vernam, zou hij volgens getuigen uit zijn badkamer zijn gesprongen van vreugde.

Ongebruikt materiaal dat voor Elvis on Tour werd opgenomen en herontdekt door regisseur Baz Luhrmann bij de voorbereiding van de biopic Elvis (2022), diende als basis voor de documentaire EPiC: Elvis Presley in Concert uit 2025.