X-Men: First Class

Producent Lauren Shuler Donner stelde voor het eerst het idee van een film over jonge X-Men voor tijdens de productie van X2, en het concept dook opnieuw op tijdens X-Men: The Last Stand voordat het uiteindelijk X-Men: First Class werd.

Een eerder verlaten spin-off script, geschreven door Sheldon Turner en gepitcht als 'The Pianist meets X-Men', spitste zich toe op de jonge Magneto die Auschwitz overleeft en nazi-oorlogsmisdadigers jaagt, met David S. Goyer aangesteld om te regisseren voordat het project door de Schrijversgilde-staking van 2007-08 afketste.

Producent Simon Kinberg stelde voor om de comicserie X-Men: First Class aan te passen, maar de filmmakers wilden dit bewust niet te nauwlettend volgen, omdat ze vonden dat het te veel op Twilight en John Hughes-films leek.

Bryan Singer, regisseur van de eerste twee X-Men-films, was oorspronkelijk aangesteld om te regisseren maar stapte in maart 2010 terug naar producent vanwege zijn commitment aan Jack the Giant Killer, waarna Matthew Vaughn de rol van regisseur overnam.

Een geplande actiesce in een droomsequence met draaiende ruimtes werd geschrapt na de release van Inception (2010) om vergelijkingen te vermijden.

Matthew Vaughn bood de rol van Sebastian Shaw eerst aan Mark Strong aan, die weigerde, voordat Kevin Bacon werd gecast.

Broadway-acteur Benjamin Walker was oorspronkelijk gecast als Hank McCoy/Beast maar weigerde de rol om in de musical Bloody Bloody Andrew Jackson te spelen, waarna Nicholas Hoult werd gecast.

Dexter Fletcher, een vriend van Vaughn, werd overwogen voor de rol van CIA-agent gespeeld door Oliver Platt, maar de studio vond dat er al te veel Britse acteurs waren, en Fletcher zelf weigerde om in plaats daarvan Wild Bill te regisseren.

Jennifer Lawrence moest een acht uur durende make-upbehandeling ondergaan om de blauwhuidge Mystique te worden, en de eerste dag van het dragen van de make-up veroorzaakte blaren op haar bovenlichaam.

Jekyll Island werd gekozen boven Tybee Island als filmlocatie nadat een producent de twee op Google Earth vergeleek en dacht dat het water bij Jekyll blauwer leek; palmbomen geplant voor de tropische look stierven van de kou en moesten digitaal kleurcorrectie ondergaan.

Aan het einde van de opnamen in december 2010 was slechts de helft van het klimax van de film opgenomen omdat de producers realiseerden dat het oorspronkelijk geplande einde niet zou werken, wat aanvullende opnamen tot april 2011 vereiste en slechts drie tot vier weken voor nabewerking vóór de release overliet.

Hugh Jackman filmde een onvermelde gastoptreden als Wolverine specifiek zodat zijn personage de enige instantie van grof taalgebruik van de film kon uitspreken.

Visual effectsteams gebruikten de spiegel-labyrintgevecht uit Enter the Dragon (1973) als referentie voor het creëren van de computergegenereerde spiegelende nucleaire reactorset waar Magneto tegen Shaw vecht.

De wervelwinden van Riptide werden voornamelijk bereikt als praktisch effect met droog ijs, later aangevuld met computergegenereerde beelden.

Componist Henry Jackman putte inspiratie uit John Barry's 'posh pop'-muziekstijl voor de score en creëerde een Superman-achtig thema dat later tot halftijd werd uitgerekt voor een meer triomfantelijk geluid dat het team vertegenwoordigt.

De jaren 60-esthetiek van de film, inclusief de cinematografie en het eindcreditsequence, werd zwaar geïnspireerd door James Bond-films uit die periode, en put uit het werk van titeltechnici Saul Bass en Maurice Binder.