The Blue Lagoon

De film was een passieproject van regisseur Randal Kleiser, die al lang bewondering had voor de originele roman van Henry De Vere Stacpoole. Hij huurde Douglas Day Stewart in om het scenario te schrijven.

Kleiser ontmoette de Australische regisseur Richard Franklin, die op zoek was naar werk in Hollywood, wat hem op het idee bracht om met een Australische crew te werken, welke door Franklin mee werd begeleid.

Brooke Shields werd gecast als Emmeline op basis van haar rol in Pretty Baby (1978). Jodie Foster en Kelly Preston auditieerden ook voor de rol maar werden afgewezen, en Diane Lane kreeg de rol aangeboden maar sloeg deze af.

Willie Aames werd overwogen voor de rol van Richard Lestrange, die uiteindelijk naar Christopher Atkins ging.

De opnames begonnen op 18 juni 1979 en vonden plaats op Nanuya Levu, een privé-eiland in Fiji.

Brooke Shields was pas 14 jaar oud tijdens de opnames; al haar naaktscènes werden gedaan door de 32-jarige stuntcoördinator Kathy Troutt. Bij haar topless scènes werd haar haar op haar borsten geplakt.

Christopher Atkins was 18 jaar oud tijdens de opnames en speelde zijn eigen naaktscènes, inclusief korte frontale naaktheid.

Dankzij deze film werd een nieuwe leguanensoort ontdekt: herpetoloog John Gibbons had net een onbekende leguaan gevonden op het nabijgelegen Yadua Tabu, en een collega die de film bekeek herkende dezelfde soort op Nanuya Levu, wat een tweede populatie bevestigde. Met dank aan The Blue Lagoon beschreef Gibbons in 1981 de gekamde fijileguaan (Brachylophus vitiensis).

Ondanks de vernietigende kritieken werd de film een commercieel succes met een opbrengst van 58,8 miljoen dollar tegenover een budget van 4,5 miljoen dollar, en werd hij de negende (of twaalfde volgens The Numbers) best verdienende film van 1980 in Noord-Amerika.

Brooke Shields won de allereerste Golden Raspberry Award voor Slechtste Actrice voor haar rol in deze film, terwijl de cinematografie van Nestor Almendros juist geprezen werd en een Oscarnominatie ontving.