Ghostbusters

Dan Aykroyd heeft Ghostbusters ontworpen op basis van zijn fascinatie voor het bovennatuurlijke, overgeërfd van zijn familie: zijn vader schreef een boek over spoken, zijn moeder beweerde ze te hebben gezien, zijn grootvader probeerde contact met de doden op te nemen via radio en zijn betovergrootvader was een erkend spiritualist.

Het originele project van Aykroyd moest Eddie Murphy en John Belushi samenbrengen in een avontuur door tijd en ruimte; na het accidentele overlijden van Belushi in 1982 werd het script volledig herschreven om realistischer te zijn en zich in New York af te spelen.

Ivan Reitman meende dat het oorspronkelijke concept, zich afspeelend in de toekomst met meerdere teams van intergalactische spookenjagers, ongeveer 200 miljoen dollar zou hebben gekost om te realiseren.

Het budget van 25 tot 30 miljoen dollar dat Reitman aan de studio's aankondigde was eigenlijk door hem uitgevonden, gebaseerd op drie keer het budget van de film Stripes, dat hij 'redelijk' vond.

De titel 'Ghostbusters' werd aanvankelijk beschermd door een kinderprogramma uit de jaren 1970 van Universal; alternatieve titels zoals 'Ghoststoppers' of 'Ghostsmashers' werden overwogen voordat Columbia de rechten op de naam kocht voor 500 000 dollar plus 1% van de winst.

Michael Keaton, Chevy Chase, Tom Hanks, Robin Williams, Steve Guttenberg en Richard Pryor werden overwogen voor de rol van Peter Venkman voordat Bill Murray werd gekozen.

Ernie Hudson auditioneerde vijf keer voor de rol van Winston Zeddemore; de avond voor de eerste draaidag werd zijn rol aanzienlijk gereduceerd om meer plaats te geven aan het personage van Bill Murray.

Sigourney Weaver liep tijdens haar auditie op handen en voeten en huilde als een hond om de regisseurs te overtuigen ondanks haar imago als serieuze actrice van Alien; zij stelde ook voor dat Dana bezeten zou zijn door Zuul.

John Candy kreeg het aanbod om Louis Tully te spelen, maar weigerde het nadat hij had voorgesteld het personage uit te voeren met een Duits accent en meerdere Duitse herders, een idee dat als overbodig werd beschouwd omdat er al genoeg honden in de film zaten.

De rol van de god Gozer was aanvankelijk bestemd voor Paul Reubens; na zijn weigering werd de Joegoslavische actrice Slavitza Jovan gekozen en werd het personage opnieuw ontworpen, geïnspireerd door de androgyne look van Grace Jones en David Bowie.

Een geïmproviseerde scène werd stiekem gefilmd in Rockefeller Center, waar de acteurs werden wegjagd door een echte beveiligingsagent die niet wist dat er een film werd opgenomen.

Voor de slotscène op het dak van 55 Central Park West veroorzaakte de afsluiting van aangrenzende straten tijdens de spitsuur verkeersopstoppingen die tot Brooklyn zichtbaar waren, en schrijver Isaac Asimov klaagde persoonlijk bij Dan Aykroyd over de overlast veroorzaakt door de opnames.

Om de ontevreden New Yorkse buurtbewoners gerust te stellen, maakte producent Joe Medjuck hen wijs dat Francis Ford Coppola in de buurt 'The Cotton Club' aan het draaien was.

Kunstenaar Steve Johnson sculpteerde het slijmerige spook bekend als 'Onion Head' (later Slimer) rechtstreeks op de set vanwege de vieze geur; na maanden van creatieve blokkade maakte hij het eindontwerp in één nacht nadat hij minstens drie gram cocaïne had gebruikt.

Het kostuum van de Marshmallow Man bestond uit achttien schuimkostuums die elk tussen 25 000 en 30 000 dollar kostten, waarvan zeventien tijdens de opnames verbrandden; de acteur die het uitspeelde baseerde zijn manier van lopen op die van Godzilla.

De 'marshmallow-regen' die na de vernietiging van het monster op de menigte neerdaalde was eigenlijk scheerschuim; na een test met 68 kilogram schuim die een stuntvrouw deed vallen, werd de hoeveelheid teruggebracht tot 34 kilogram, waarbij het schuim nog steeds huidirritatie veroorzaakte na uren opnamen.

Het geluid van de sirene van de Ectomobile werd gemaakt door geluidsontwerper Richard Beggs vanuit een opname van het gesis van een luipaard, gesneden en achterstevoren afgespeeld.

Elk 'proton pack'-rugzak woog ongeveer 14 kilogram met geïnstalleerde verlichtingsbatterijen, wat de rug van de acteurs tijdens lange opnames vermoeid maakte; daarom werden twee lichtere versies gemaakt voor langsschotsen en actionscènes.

Ongeveer 50 tot 60 verschillende themaversies werden door verschillende artiesten voorgesteld voordat het lied 'Ghostbusters' van Ray Parker Jr. werd geselecteerd, ter vervanging van het originele thema gecomponeerd door Elmer Bernstein die niet gesteld was op het gebruik van deze popsongs in de film.

Huey Lewis was benaderd om het filmthema te componeren, maar was al gebonden aan 'Terug naar de toekomst'; zijn lied 'I Want a New Drug' diende als provisorische muziek voor de montage in het midden van de film en inspireerde het tempo van het uiteindelijke lied van Ray Parker Jr.

De film was gedurende zeven opeenvolgende weken nummer één aan het Amerikaanse box office en werd de winstgevendste komedie in de geschiedenis op dat moment, voordat deze in 2015 door de Library of Congress werd geselecteerd voor behoud in het National Film Registry.