Diamonds Are Forever

Sean Connery keerde terug als Bond nadat George Lazenby na één film was vertrokken; United Artists betaalde hem destijds een recordgage van 1,25 miljoen dollar om terug te keren.

Voor de rol van Bond werden onder anderen John Gavin, Clint Eastwood, Adam West, Burt Reynolds, Robert Wagner en Michael Gambon overwogen; Gambon wees het aanbod af omdat hij zei 'in verschrikkelijke vorm' te zijn.

Connery gebruikte zijn gage om de Scottish International Education Trust op te richten, waarmee Schotse kunstenaars een beurs konden aanvragen zonder Schotland te hoeven verlaten.

Jill St. John kreeg de rol van Tiffany Case nadat Sidney Korshak, die hielp bij het regelen van de opnamelocaties in Las Vegas, haar als zijn cliënte aanbeval; zij werd zo de eerste Amerikaanse Bond-girl.

Charles Gray, die Blofeld speelde, had eerder in You Only Live Twice een bondgenoot van Bond gespeeld, namelijk Dikko Henderson.

Musicus Paul Williams was oorspronkelijk gecast als Mr. Wint, maar werd vervangen door Bruce Glover toen hij het niet eens kon worden met de producers over zijn vergoeding.

Een cameo van Sammy Davis Jr. aan de roulettetafel werd opgenomen maar uiteindelijk uit de film geknipt; de scène is wel te zien bij de verwijderde scènes op de dvd.

Het oorspronkelijke scenario draaide om de tweelingbroer van Auric Goldfinger als schurk, met Gert Fröbe die deze rol zou spelen; dit idee werd geschrapt en Blofeld werd weer in het verhaal opgenomen.

Het personage Willard Whyte ontstond nadat producer Albert R. Broccoli droomde dat zijn vriend Howard Hughes was vervangen door een bedrieger.

De opnamen in Las Vegas vonden grotendeels plaats in hotels van Howard Hughes, een vriend van producent Cubby Broccoli, en de straten werden leeggehouden dankzij samenwerking tussen Hughes, de politie en de winkeliersvereniging.

Tijdens de opname van de scène waarin Plenty O'Toole dood in het zwembad wordt gevonden, raakte actrice Lana Wood werkelijk in de problemen toen haar aan een blok vastgebonden voeten dieper wegzakten en ze bijna verdronk voordat ze gered werd.

De crematorium-opnamen, waarmee de opnames werden afgerond, vonden plaats op vrijdag 13 augustus 1971, toevallig de laatste dag dat Connery voor EON als Bond filmde.

Voor de befaamde Mustang-sprong in de achtervolgingsscène in Las Vegas kon de ingehuurde stuntman de sprong niet uitvoeren en vernielde daarbij meerdere auto's; met nog maar één auto over voltooide stuntman Bill Hickman de sprong in één take.

In de scène waarin Bond de Mustang op twee wielen door een smal steegje rijdt, zit een continuïteitsfout: de auto rijdt de steeg in op zijn rechterkant maar komt eruit rijdend op zijn linkerkant.

De maanbuggy werd gebouwd door custom-carbouwer Dean Jeffries op een chassis van een Chevrolet Corvair met de motor achterin, en kon op de weg rijden; de glasvezel banden moesten tijdens de achtervolging worden vervangen omdat hitte en de woestijngrond ze vernielden.

De ontsnapping van Bond met een maanbuggy in een nagebouwde maanlandingsset verwijst naar de destijds populaire samenzweringstheorie dat de echte maanlandingen in scène waren gezet.

De Vlaamse stripauteur Merho liet zich door de film inspireren en imiteerde in het stripalbum 'Over Koetjes en Kalfjes' van Kiekeboe de gevechtsscène waarin Bond tegen twee vrouwen in bikini vecht, met Kiekeboe in de plaats van Bond.

Personage Willard Whyte beweert in de film dat de eerste laser met een diamant werd gemaakt, terwijl uitvinder Theodore H. Maiman in werkelijkheid een synthetische robijn gebruikte.

John Barry componeerde voor de zevende keer de muziek voor een Bondfilm, en Shirley Bassey zong met 'Diamonds Are Forever' voor de tweede keer na 'Goldfinger' een titelsong voor de reeks.

De film bracht wereldwijd 116 miljoen dollar op en stond in de Verenigde Staten zeven weken op rij op de eerste plaats van de bioscooptopcharts.