De titel is afgeleid van Ian Fleming's kortverhaal 'From a View to a Kill' uit 1960, maar het scenario van de film is volledig origineel. Aan het einde van Octopussy werd de volgende film nog aangekondigd onder de titel 'From a View to a Kill', voordat deze werd ingekort.
Producent Albert Broccoli wilde oorspronkelijk George MacDonald Fraser terughalen om het script te schrijven, maar die was niet beschikbaar. In een vroege versie van Richard Maibaum liet Zorin de komeet Halley op Silicon Valley neerstorten, maar Michael G. Wilson drong aan op een realistischer plot.
Toen bleek dat er in de Verenigde Staten een echt bedrijf bestond met een naam die op 'Zorin' leek (Zoran Corporation), werd aan het begin van de film een disclaimer toegevoegd die stelt dat Zorin niet gebaseerd is op een bestaand bedrijf. Dit was de eerste Bondfilm met zo'n disclaimer.
David Bowie werd aanvankelijk gecast als schurk Max Zorin en accepteerde de rol zelfs, maar trok zich terug omdat hij geen zin had om vijf maanden lang zijn stuntdubbel van kliffen te zien vallen. Daarna werd de rol aangeboden aan Sting, die ook weigerde, waarna Christopher Walken de rol kreeg.
Priscilla Presley zou aanvankelijk Stacey Sutton spelen, maar moest vanwege haar contract met de tv-serie Dallas vervangen worden door Tanya Roberts.
Het originele script liet Barbara Bach terugkeren als Anya Amasova uit The Spy Who Loved Me, maar toen zij weigerde werd er een volledig nieuw personage gecreëerd, KGB-agente Pola Ivanova, gespeeld door Fiona Fullerton.
Het personage van David Yip, Chuck Lee, was oorspronkelijk geschreven als Felix Leiter, maar werd omgeschreven tot een nieuw Aziatisch-Amerikaans personage om beter aan te sluiten bij de setting San Francisco.
Dolph Lundgren, destijds de vriend van Grace Jones, was op de set op bezoek toen er een figurant ontbrak; regisseur John Glen vroeg hem toen of hij de rol van een KGB-agent van generaal Gogol wilde spelen.
Tijdens de opnames zorgden achtergebleven benzinevaten van Ridley Scotts film Legend ervoor dat de 007 Stage van Pinewood Studios volledig afbrandde. De studio werd binnen enkele maanden herbouwd en heropend als 'Albert R. Broccoli's 007 Stage'.
Bij de opnames van een parachutesprong van de Eiffeltoren in Parijs kreeg stuntman Don Caldvedt te horen dat zijn sprong niet meer nodig was omdat er al genoeg beeldmateriaal was. Uit onvrede sprong hij toch zonder toestemming van de stad Parijs van de toren, waarna hij door de productie werd ontslagen.
De luchtschip-blimp die in de climax te zien is, was in werkelijkheid een Skyship 500 van Airship Industries die net een promotietour door Los Angeles had gedaan na deelname aan de openingsceremonie van de Olympische Zomerspelen van 1984. Voor de film werd de tekst 'Welcome' op de romp vervangen door 'Zorin Industries'.
In werkelijkheid duurt het opblazen van zo'n luchtschip tot 24 uur, maar in de film wordt het in slechts twee minuten getoond.
De opnames liepen twee weken uit op schema, maar de productie kwam volgens regisseur John Glen toch 5 miljoen dollar onder het budget uit, op een totaal van 30 miljoen dollar.
De Rolls Royce Silver Cloud II die in de film wordt gebruikt, was de eigen auto van producent Cubby Broccoli.
Duran Duran-bassist John Taylor, zelf een Bondfan, benaderde producent Albert Broccoli dronken op een feestje met de vraag 'Wanneer laten jullie eens iemand fatsoenlijks een van jullie titelsongs doen?', wat leidde tot de samenwerking met Duran Duran.
De titelsong 'A View to a Kill' van Duran Duran bereikte de eerste plaats in de Amerikaanse Billboard Hot 100, waarmee het de enige Bondsong ooit is die deze positie behaalde. Het was tevens het laatste nummer dat alle vijf de originele bandleden samen opnamen, voordat ze pas in 2001 weer herenigd werden.
Tijdens de openingsscène, waarin Bond op een geïmproviseerde snowboard een achtervolging ontvlucht, klinkt een coverversie van de Beach Boys-song 'California Girls', uitgevoerd door het tributeband Gidea Park met Adrian Baker. Deze scène zou hebben bijgedragen aan de opkomende populariteit van snowboarden.
Roger Moore was 57 jaar oud tijdens de opnames en werd door critici bekritiseerd om zijn hoge leeftijd voor de rol; Sean Connery merkte destijds op dat zowel hijzelf als Moore te oud waren geworden voor het personage James Bond.
Roger Moore noemde A View to a Kill zijn minst favoriete Bondfilm en zei geschokt te zijn geweest toen hij ontdekte dat hij ouder was dan de moeder van zijn vrouwelijke tegenspeelster.
Op Rotten Tomatoes heeft de film een waardering van 36%, het laagste percentage van alle door Eon geproduceerde Bondfilms op die site.
