Tomorrow Never Dies

Dit was de eerste James Bond-film die werd geproduceerd na de dood van producent Albert R. Broccoli, en de film werd aan zijn nagedachtenis opgedragen met behoud van zijn naam in de opening credits met de zin 'Albert R Broccoli's Eon Productions Limited presents'.

De filmtitel werd geïnspireerd door het Beatles-lied 'Tomorrow Never Knows', en de uiteindelijke titel kwam per toeval tot stand aangezien de voorgestelde titel 'Tomorrow Never Lies' was, maar een faxfout naar MGM Studios veranderde dit in 'Tomorrow Never Dies', wat de studio beviel en werd aangenomen.

De schrijver Donald E. Westlake schreef in 1995 twee scenario-behandelingen in samenwerking met producent Michael G. Wilson over de vernietiging van Hongkong op de vooravond van de overdracht aan China, maar het idee werd niet in de film gebruikt en gebruikte Westlake later enkele ideeën ervan in een onuitgegeven roman die pas in 2017 werd gepubliceerd onder de titel Forever and a Death.

Het originele scenariovoorstel bevatte een zin die het Pentagon bezorgde betreffende de Vietnamoorlog, wat leidde tot verwijdering ervan uit de definitieve versie.

De rol van schurk Elliot Carver werd aanvankelijk aangeboden aan Anthony Hopkins, die deze weigerde omdat hij liever The Mask of Zorro wilde maken.

Pierce Brosnan onderging een auditie met Italiaanse actrice Monica Bellucci voor de rol van Bond girl, maar de studio stond erop dat de rol naar een Amerikaanse actrice ging, en Bellucci kreeg later een rol in Spectre.

Actrice Teri Hatcher was drie maanden zwanger toen het filmen begon, en er ontstond een korte ruzie tussen haar en Brosnan vanwege haar laat komen op de set, maar het conflict werd snel opgelost nadat Brosnan zich excuseerde toen hij de reden van haar vertraging ontdekte.

Toen acteur Götz Otto werd opgeroepen voor een auditie, kreeg hij 20 seconden om zichzelf voor te stellen, maar hij deed dit in slechts vijf seconden met de woorden: 'Ik ben groot, ik ben slecht, en ik ben Duits'.

De productie ontving toestemming om in Ho Chi Minh-Stad in Vietnam te filmen, en het zou de eerste grote film worden die daar werd gefilmd sinds de Vietnamoorlog, maar de Vietnamese premier trok de toestemming later in, waardoor het filmen naar Bangkok moest verhuizen.

De BMW 750iL die Bond op afstand bedient via zijn Ericsson mobiele telefoon werd gebruikt, wat omgebouwd was met het stuurwiel op de achterbank zodat de auto zonder zichtbare bestuurder leek, en het filmen van de achtervolging duurde drie weken.

Een scène met drie auto's in brand veroorzaakte meer rook dan verwacht, wat ertoe leidde dat een voorbijganger de brandweer belde.

De film markeerde het eerste verschijnen van het Walther P99-pistool als James Bond-wapen, ter vervanging van het Walther PPK-pistool dat Bond in alle Eon-films sinds Dr. No in 1962 droeg.

Componist John Barry stond op het punt om voor het eerst in tien jaar terug te keren om de filmmusiek te componeren, maar de overeenkomst mislukte door een meningsverschil over het salaris, waarna Barbara Broccoli David Arnold koos op aanbeveling van Barry zelf.

Ongeveer twaalf nummers concurreerden om het titelnummer van de film te zijn, waaronder nummers van bands als Pulp en Saint Etienne en van Marc Almond en Sheryl Crow, en het nummer van Sheryl Crow werd gekozen, terwijl het nummer 'Surrender' van David Arnold uitgevoerd door k.d. lang werd gebruikt als eindnummer van de film.

Hoewel de kritieken bij release gemengd waren, prezen latere recensies de film om zijn vermogen om de verspreiding van nepnieuws en de bijbehorende gevaren te voorspellen.

Dit was de enige Brosnan Bond-film die niet het nummer één positie van het Amerikaanse kassa-kasgebeurde in zijn openingsweekend, want het debuteerde op dezelfde dag als Titanic en eindigde op de tweede plaats daarachter.