War of the Worlds

Tom Cruise gaf Steven Spielberg drie filmopties om samen aan te werken nadat ze aan Minority Report (2002) hadden gewerkt, en Spielberg koos onmiddellijk voor een adaptatie van The War of the Worlds.

J.J. Abrams werd oorspronkelijk door Spielberg en Cruise gevraagd om het script te schrijven, maar weigerde omdat hij aan de pilotaflevering van zijn televisieserie Lost werkte, dus Josh Friedman leverde een scenario dat later door David Koepp werd herschreven.

Scenarioschrijver David Koepp vermeed opzettelijk clichés zoals de vernietiging van monumentale gebouwen, en Spielberg verwierp het idee van buitenaardsen die in ruimteschepen arriveren, in plaats daarvan lieten ze de tripoden lang geleden onder de grond begraven omdat elke andere alien-invasiefilm ruimtevaartuigen gebruikte.

Spielberg voelde zich tot het script aangetrokken omdat de vervreemde ouders Ray en Mary Ann zijn eigen ouderlijke scheiding weerspiegelden, en omdat de benarde situatie van de overlevenden zijn persoonlijke onzekerheid na de aanslagen van 11 september reflecteerde.

Spielberg wilde Miranda Otto voor de rol van Mary Ann, en toen hij erachter kwam dat zij op dat moment zwanger was, besloot hij haar echte zwangerschap in de film in te werken in plaats van haar te vervangen.

De film werd in 73 dagen gefilmd op zes geluidsstudio's op drie studioterreinen, plus locaties in Virginia, Connecticut, New Jersey, Californië en New York, na slechts drie maanden voorproductie—half de gebruikelijke tijd voor een film van deze omvang.

Voor de vliegtuigcrasscène kocht de productie een gepensioneerde Boeing 747 die eerder door All Nippon Airways was gebruikt, gaf $2 miljoen uit om deze te vervoeren, ontmantelde het in stukken om een nep-buurt eromheen te bouwen, en het wrak werd later hergebruikt voor de Universal Studios backstage tour.

De scène van lichamen die een rivier afdrijven werd gefilmd op de Farmington River in Windsor, Connecticut door een tweede eenheid, met een double voor Dakota Fanning die van achteren werd gefilmd, waarbij haar echte gezicht later werd ingevoegd.

Spielberg weigerde bloed of gore te tonen tijdens de Heat-Ray-verdampingsdoden, omdat hij wilde dat de film als een 'horrorfilm voor kinderen' zou functioneren, dus het effectsteam combineerde live-action stof met CGI-deeltjes om mensen in as te laten desintegreren.

Het ontwerp van de tripoden was gebaseerd op het getal drie, wat hen drie ogen en drie ledematen met elk drie vingers gaf, terwijl de buitenaardsen zelf naar kwalallen waren ontworpen met bewegingen geïnspireerd door rode boomboomkikkers.

Kostuumontwerper Joanna Johnston creëerde 60 verschillende versies van Ray Ferriers leren jas om zijn fysieke verval door het verhaal heen aan te tonen, terwijl Dakota Fannings karakter een lavendel-paardetas droeg die haar behoefte aan comfort en veiligheid moest symboliseren.

Scenarioschrijver David Koepp zei dat de scène van Robbie die wegrent om tegen de buitenaardsen te vechten, werd geïnspireerd door echte beelden van jongeren in de Gazastrook die stenen naar tanks gooien, wat weerspiegelt hoe jongeren kunnen meeslepen in de passie van het moment zonder de gevolgen in overweging te nemen.

Spielberg hield de plot en alienontwerpen van de film zo geheim dat zelfs de cast en crew vaak verward waren over hoe de buitenaardsen eruitzagen, met Koepp zeggende dat Spielberg alleen per e-mail gedeelten van het script zou sturen die relevant waren voor elke afdeling.

De film gaf Tom Cruise zijn grootste openingsweekend tot dat moment, een record dat stand hield tot Top Gun: Maverick het in 2022 overtrof, en het bleef zijn best verdienende film tot Mission: Impossible – Ghost Protocol in 2011.