[REC]

Manuela Velasco, die de journaliste Angela speelde, was net afgestudeerd in communicatie en zei erg nerveus te zijn voor een camera; juist haar fouten en onervaren gedrag tijdens de auditie overtuigden de regisseurs haar de rol te geven, want zij zochten een jonge beginnende journaliste en geen ervaren.

De meeste acteurs werden gecast zonder volledig script, op basis van simpele improvisatie, en ontvingen nooit het volledige synopsis van de film en wisten niet van tevoren welke scènes zij gingen opnemen noch wat daarin zou gebeuren.

De patiënt nul, Tristana Medeiros, beschreven als bezeten, wordt eigenlijk gespeeld door een man, Javier Botet, een acteur met het syndroom van Marfan dat hem een wrak lichaam geeft waarmee hij allerlei soorten schepsels kan incarneren.

Voor de rol van het kleine Jennifer zochten de regisseurs een kind dat in staat was tot opmerkelijke fysieke kracht aangezien zij het enige geïnfecteerde kind van het verhaal moest zijn; castingvideo's tonen de actrice schreeuwend en volwassenen die haar vasthielden gewelddadig wegduwend, zoals in de scène waarin zij geïnfecteerd wordt.

De film werd gedraaid in chronologische volgorde en in zeer lange ononderbroken lange takes, waarvan één 22 minuten duurt zonder onderbreking; de enige zichtbare snedes zijn te wijten aan het momenteel stilzetten van de camera, haar val of terugspoeling.

De opnames, volledig in Barcelona gemaakt (op nummer 34 van de Rambla de Catalunya) onder de grootste geheimzinnigheid, duurden slechts ongeveer twintig dagen, met een zeer beperkt budget van 1,5 miljoen euro, gefilmd met digitale hd-camera's en mobiele telefoons voor realtime-opbrengst.

De regisseurs gaven de acteurs soms tegenstrijdige of onvolledige aanwijzingen om maximale spontaniteit uit te lokken; de meeste acteurs waren bijvoorbeeld niet van tevoren ingelicht dat de brandweerman in de trappenhuis zou vallen, een van de moeilijkste scènes om op te nemen.

Twee alternatieve einden werden alleen geschreven om de acteurs te misleiden en het geheim over het ware einde van de film te bewaren; zij werden alleen geopenbaard op de tweede dvd van de collectors edition die op 23 oktober 2008 uitkwam.

De trailer van de film toont geen fragmenten van de film zelf maar een camera die de doodsbange reacties van toeschouwers in de zaal filmt, een originele manier om de angst die de film oproept te suggereren.

Een Amerikaanse remake getiteld Quarantine (Cuarentena / En quarantaine), uitgebracht in oktober 2008, volgt de film plan voor plan met Amerikaanse acteurs, maar verlaat de bovennatuurlijke verklaring van de besmetting ten gunste van een virus ontworpen als biologisch wapen door ecoteroristisch.

Met een zeer bescheiden budget kende de film groot succes, eindigde in de top 100 meest winstgevende films van de jaren 2000 buiten de Verenigde Staten (96e positie) en bracht meer dan 33 miljoen dollar op, wat meer dan 1.420.000 toeschouwers in Spanje en bijna 786.455 kaartjes in Frankrijk aantrok.