Indiana Jones and the Raiders of the Lost Ark

George Lucas bedacht het concept van Raiders of the Lost Ark al in 1973, kort na American Graffiti, geïnspireerd door een oude filmposter en de seriefilms uit zijn jeugd zoals Buck Rogers en Zorro's Fighting Legion.

De hoofdpersoon heette aanvankelijk Indiana Smith, vernoemd naar Lucas' Alaskaanse malamute-hond, en het was Philip Kaufman die het idee van de Ark van het Verbond als centraal doel van het verhaal opperde.

Lucas en Spielberg bespraken het project voor het eerst op een strand bij Mauna Kea Beach Hotel in Hawaï in mei 1977, terwijl Spielberg eigenlijk een James Bond-film wilde regisseren.

Tom Selleck was aanvankelijk gecast als Indiana Jones, maar moest afhaken omdat CBS zijn tv-serie Magnum, P.I. groen licht gaf en hem niet vrijstelde van zijn contract, waardoor de productie enkele weken voor het begin van de opnames zonder hoofdrolspeler kwam te zitten.

Harrison Ford werd pas gecast nadat Spielberg hem zag in The Empire Strikes Back; Lucas was aanvankelijk terughoudend omdat hij niet te afhankelijk van Ford wilde lijken na Star Wars.

Danny DeVito werd benaderd voor de rol van Sallah, maar kon niet meedoen vanwege planningsconflicten met zijn sitcom Taxi en de hoge eisen van zijn agent.

Klaus Kinski kreeg de rol van Toht aangeboden, maar koos ervoor om in de horrorfilm Venom (1981) te spelen omdat dat meer geld opleverde.

Tijdens de opnames in Tunesië werden meer dan 150 crewleden ziek door amoebendysenterie via lokaal voedsel; Spielberg bleef gezond omdat hij eten en water uit Engeland had meegenomen.

Voor de scène in de Put der Zielen werden tussen de 6.000 en 10.000 slangen aangevoerd nadat er aanvankelijk te weinig waren; cobra's werden achter plexiglas geplaatst voor de veiligheid en er moest tegengif uit India worden geïmporteerd.

Regisseur Stanley Kubricks dochter Vivian belde de Britse dierenbeschermingsorganisatie RSPCA over de vermeende slechte behandeling van de slangen, waardoor de opnames tijdelijk stilgelegd werden.

Het geluid van de rollende steen in de Peruaanse tempel is opgenomen van een Honda Civic die een grindheuvel afreed, en het geluid van de Ark die opengaat is dat van een doorspoelend toilet.

Voor de gezichtsvervorming van Belloq's dood werd een mal met een dun gipsen schedel gevuld met bloedzakken en vuil, die met explosieven en een luchtkanon werd opgeblazen; dit effect was zo extreem dat de film aanvankelijk een R-rating kreeg.

Om de aap de Nazi-groet te laten brengen, hingen de filmmakers een druif boven zijn hoofd, wat 50 pogingen kostte voordat het lukte.

Ondanks weinig publieksinteresse vooraf, vergeleken met Superman II, werd Raiders of the Lost Ark de best verdienende film van 1981 met wereldwijd ongeveer 354 miljoen dollar en draaide de film in sommige bioscopen meer dan een jaar.