Indiana Jones and the Last Crusade

Na de gemengde ontvangst van Indiana Jones and the Temple of Doom wilde Spielberg bewust een lichter film maken die de toon van Raiders of the Lost Ark teruggreep, beschrijvend zichzelf als 'bewust teruggaand' tijdens de ontwikkeling.

Vanwege zijn toewijding aan het regisseren van deze film moest Spielberg afzien van het regisseren van zowel Big als Rain Man.

Vroege verhaalideeën omvatten een 'haunted mansion movie'-script van Diane Thomas (afgewezen omdat het op Poltergeist leek) en een Lucas-treatment genaamd Indiana Jones and the Monkey King, later door Chris Columbus ontwikkeld in scripts met een Tuin van Onsterfelijke Perziken, een opstanding door een Apenkoning, en een nazi met een mechanische arm genaamd Sergeant Gutterbuhg; deze richting werd afgestoten mede door bezorgdheid over de negatieve afbeelding van Afrikaanse inheemsen.

Een gelekt 1997-draft van Chris Columbus' script werd door velen foutief geloofd een vroege versie van de vierde Indiana Jones-film te zijn omdat het verkeerd gedateerd was naar 1995.

Schrijver Jeffrey Boam stelde voor om Indiana zijn vader in het midden van het verhaal te vinden in plaats van aan het einde, stellende dat de vader-zoon-relatie, niet de Graal-zoektocht zelf, de emotionele kern van de film zou moeten zijn.

Tom Stoppard deed een niet-erkende herschrijving van het script onder het pseudoniem 'Barry Watson', polijstend dialogen en creatief de 'Panama Hat'-karakter om de proloog twee periodes te verbinden.

Sean Connery wees aanvankelijk de rol van Henry Jones Sr. af omdat hij slechts twaalf jaar ouder was dan Harrison Ford en franchisefilms vermeed sinds James Bond, maar hij gaf uiteindelijk toe en hervormd de karakter, vergeleken hem met Richard Francis Burton.

Connery improviseerde de regel 'Ze praat in haar slaap,' onthullend dat hij ook met Elsa had geslapen, en het ad-hoc moment werd in de film gehouden omdat het iedereen op set aan het lachen maakte.

Harrison Ford bevolen River Phoenix aan om jonge Indiana Jones te spelen, eerder zijn zoon spelend in The Mosquito Coast, en voelde Phoenix leek meest op hoe Ford er op die leeftijd uitzag.

Laurence Olivier was aanvankelijk in overweging voor de rol van de Graal-Ridder maar was te ziek voor de rol en stierf hetzelfde jaar dat de film uitgebracht werd.

Alison Doody was slechts 21 toen ze auditie deed voor de rol van de dertigjarige Elsa Schneider, en was onder de eerste actrices in overweging; Amanda Redman had eerst aangeboden krijgen voor de rol maar weigerde.

Julian Glover, die Walter Donovan speelt, auditiede oorspronkelijk voor de rol van Vogel, en hoewel Engels, nam hij een Amerikaans accent aan waar hij persoonlijk ontevreden mee was.

Michael Sheard, die Adolf Hitler in het boekverbrandingsscène speelt, kon Duits spreken en had Hitler al drie keer eerder afgeschilderd, en was eerder verschenen als een U-boten-commandant in Raiders of the Lost Ark.

Indiana's kinkaak litteken, dat hij van zijn eigen zweep in de proloog krijgt, weerspiegelt een werkelijk litteken dat Harrison Ford van een auto-ongeluk kreeg als jongeman.

De huisdier van jonge Indiana, van wie hij zijn bijnaam krijgt, is een verwijzing naar George Lucas' eigen hond, die het karakter naam inspireerde.

De treinwagon waarin Indiana zich verstopt heet 'Doctor Fantasy's Magic Caboose,' een knipoog naar producent Frank Marshall's eigen podiumnavram voor het uitvoeren van goocheltrucjes.

De voornaamste fotografie begon in Spanje's Tabernas-woestijn, waar Spielberg aanvankelijk de tankachtervolging als een korte twee-daagse sequentie planende maar het uitbreidde tot een groot actiestuk na het storyboarden.

Tijdens het diner op de zeppelin voerden Ford en Connery veel van de dialogen uit zonder broek te dragen omdat de set oververhit was.

De Graal-tempel-set kostte zes weken om te bouwen en was gemonteerd op 80 voeten hydraulica en tien gimbals voor de aardbevingssequentie, vereist twintig minuten om tussen opnamen opnieuw in te stellen naarmate scheuren opnieuw met pleisterwerk gevuld werden.

Filmen vond plaats op Petra, Jordanië, waar het Treasury-monument in plaats stond voor de tempel waar de Graal zich bevond, en de cast en crew werden gastheer als gasten van Koning Hussein en Koningin Noor.

Het filmen duurde totaal 123 dagen, inclusief 63 dagen voor de hoofdcast, en de slotopname van de groep in de zonsondergang rijdend werd afzonderlijk in Amarillo, Texas in vroeg 1989 door een tweede unit gefilmd.

De Eerste Wereldoorlog-stijl tank werd op maat gebouwd over het raamwerk van een 25-ton graafmachine met staal in plaats van aluminium of glasvezel zodat het rotsachtig terrein kon weerstaan, en het brak twee keer tijdens filmen vanwege mechanische storingen.

Ongeveer 5.000 ziekte-vrije ratten werden voor de catacomben-scene geteeld, aangevuld door 1.000 mechanische ratten gebruikt voor de ratten die op vuur lijken te worden gezet.

Donovan's dood-door-veroudering-reeks was de eerste geheel digitale composiet-scène in filmgeschiedenis, gecreëerd over drie maanden door verschillende afzonderlijke poppen die verschillende stadia van rotting vertegenwoordigen samen te morphen.

Geluidontwerper Ben Burtt nam kippen op om het geluid van de ratten te creëren en vuurde een .357 Magnum in Skywalker Ranch's ondergrondse parkeergarage af om een echogaande schot-effect te krijgen, juist toen George Lucas toevallig daar reed.

Voor de sprong-van-geloof-proef werd een puppet-replica van Harrison Ford gebruikt om een schaduw op de miniatuurbrug-set te werpen, aangezien Ford zijn deel tegen bluescreen zonder de werkelijke lichtbron erin had gefilmd.