Phantasm

Coscarelli baseerde Phantasm op een nachtmerrie die hij als tiener had, waarin hij door een lange gang werd achtervolgd door een vliegende chromen bol die hem naar eigen angst zijn hersens zou doorboren.

Het oorspronkelijke idee was geïnspireerd door Ray Bradbury's Something Wicked This Way Comes, dat Coscarelli eerst wilde verfilmen, maar de rechten waren al verkocht. Ook Invaders from Mars (1953) en Dario Argento's Suspiria (1977) beïnvloedden respectievelijk het thema van een jongen die volwassenen niet kan overtuigen en het gebrek aan verklaringen in het verhaal.

De rol van Mike Pearson werd speciaal geschreven voor Michael Baldwin nadat hij een kleine rol had gespeeld in Coscarelli's vorige film Kenny & Company (1976).

Coscarelli koos Angus Scrimm als de Tall Man nadat deze hem had geïntimideerd op de set van een eerdere film, Jim the World's Greatest (1976). Scrimm droeg verhogende schoenen en een te klein pak om nog langer en magerder te lijken.

Het personage Reggie werd gebaseerd op en gespeeld door Coscarelli's vriend Reggie Bannister, en de rol was specifiek voor hem geschreven als een loyale, komische alledaagse figuur.

De film werd meer dan een jaar lang alleen in weekends gedraaid, soms 20 uur per dag, met een budget van ongeveer $300.000 dat deels kwam van Coscarelli's vader en van artsen en advocaten.

Coscarelli's moeder ontwierp een deel van de special effects, kostuums en make-up, maar werd gecrediteerd onder verschillende pseudoniemen omdat er al te veel Coscarelli's in de aftiteling stonden.

Door onervarenheid van de crew met losse flodders vloog Coscarelli's jasje tijdens een schotenscène in brand.

Hoewel het verhaal zich in Oregon afspeelt, werd de film vooral opgenomen in Chatsworth in de San Fernando Valley, terwijl de buitenkant van het Morningside Mortuary werd gefilmd bij Dunsmuir House in Oakland.

Het script veranderde voortdurend tijdens de opnames; acteur Reggie Bannister zei dat hij nooit een compleet script heeft gezien en dat er scène voor scène werd geïmproviseerd.

De iconische vliegende zilveren bollen werden gemaakt door de bejaarde metaalbewerker Will Greene, die overleed voordat de film uitkwam en de voltooide film dus nooit heeft gezien.

De soundtrack van Fred Myrow en Malcolm Seagrave werd beïnvloed door de muziek van Goblin en Mike Oldfield, en gebruikte zulke primitieve synthesizers dat het lastig was om exact dezelfde klank twee keer te reproduceren.

De titel Phantasm is ontleend aan de Amerikaanse schrijver Edgar Allan Poe, die het woord 'phantasm' vaak gebruikte in zijn gedichten. De film bevat ook verschillende verwijzingen naar Dune.

In Australië werd de film uitgebracht onder de titel The Never Dead om verwarring te voorkomen met de gelijknamige softpornofilm Fantasm uit 1976.

In 2015 werd een 4K-restauratie van de film uitgevoerd onder toezicht van Coscarelli bij Bad Robot, het productiebedrijf van J.J. Abrams, die zelf een uitgesproken fan van Phantasm is en zijn technici aanbood voor de restauratie.