De inspiratie voor Tron gaat terug naar 1976, toen Steven Lisberger gefascineerd raakte door videogames nadat hij een computergraphicsreel van het bedrijf MAGI had gezien en Pong voor het eerst had gespeeld; het parallelle game-world-concept werd ook geïnspireerd door Alice in Wonderland.
Lisberger maakte Tron voor het eerst als een gloeiend geel, bebaarden karakter dat leek op de Cylon Centurions uit Battlestar Galactica voor een 30-secondenpromotieanimatie, voordat het kleurenschema werd gewijzigd naar blauw voor helden.
Nadat Variety het project noemde, contacteerde computerwetenschapper Alan Kay Lisberger, werd adviseur en overtuigde hem ervan computer-gegenereerde beeldvorming in plaats van puur handgetekende animatie te gebruiken.
De storyboards en animatiesamples werden afgewezen door Warner Bros., MGM en Columbia voordat Walt Disney Productions uiteindelijk akkoord ging met financiering en distributie van de film in 1980, deels om met Star Wars te concurreren.
Scenarioschrijver Bonnie MacBird baseerde het karakter van Alan Bradley op Alan Kay, met wie ze later verliefd werd en trouwde; ze voorzag Kevin Flynn oorspronkelijk als een meer komisch karakter en stelde Robin Williams voor voor de rol.
Geen van Bonnie MacBirds originele dialoog bleef behouden na Disney's herschrijvingen, die de toon naar iets ernstiger met quasi-religieuze thema's verschoven, wat leidde tot wat zij een 'bitter credits dispute' noemde.
Omdat Disney's animatieafdeling niet bereid was met buitenstaande filmmakers samen te werken, huurde het productieteam Wang Film Productions en Taiwan's Cuckoo's Nest Studio in voor animatiewerk, en de Taiwanese crewleden werden ongebruikelijk geaccrediteerd met Chinese karakters in de eindcreditering.
Slechts ongeveer 15 tot 20 minuten van de film gebruikten echte computer-gegenereerde animatie; computers uit die tijd, sommige met slechts 2 MB geheugen, konden beweging niet renderen, dus elk frame moest afzonderlijk worden geproduceerd en van een scherm met een filmcamera worden gefotografeerd.
Het grootste deel van de 'elektronische wereld'-beelden werd gemaakt via een arbeidsintensief 'backlit animatie'-proces met behulp van zwart-wit Kodalith-film sheets met hoog contrast, soms tot 50 cameradoorgangen per opname nodig; deze techniek werd nooit voor een ander speelfilm herhaald vanwege de kosten en moeilijkheid.
Een Kodak-productionquirk met genummerde Kodalith-sheetbatches veroorzaakte dat de gloeiende circuitlijnen per ongeluk tussen opnamen flakkerden; zodra dit werd ontdekt, gebruikte de crew sheets in batchvolgorde en voegde 'zinger'-geluidseffecten toe om het flakkeren opzettelijk te laten lijken als een computerstoring, later digitaal gecorrigeerd voor de 2011 Blu-ray.
Het kleurenschema zag oorspronkelijk voor dat goede programma's geel zouden zijn en slechte programma's blauw, maar werd halverwege de productie gewijzigd naar blauw voor goed en rood voor slecht, met inconsistenties zoals Clu's gele circuitlijnen en niet-overeenkomende lightcycle- en tankkleuren.
Verschillende scènes werden opgenomen in het echte Lawrence Livermore National Laboratory, inclusief de meerdere verdiepingen tellende laserbay die als ENCOM's laserbay werd gebruikt en een trap in Building 451; destijds was Tron de enige film aan wie toestemming was gegeven om in het laboratorium op te nemen.
De score werd gecomponeerd door elektronischmusiekpionier Wendy Carlos, die Moog- en Crumar GDS-synthesizers mengde met orkestopnamen van het London Philharmonic, dat Disney erop stond in te huren voor het geval Carlos de score niet op tijd zou kunnen voltooien.
Twee nummers, '1990's Theme' en 'Only Solutions', werden bijgedragen door de band Journey nadat de Britse band Supertramp uit het soundtrack-project was gestapt.
De filmmakers verborgen verschillende Easter eggs, inclusief een Pac-Man die verscheen (met overeenkomstige arcadegeluiden) achter Sark tijdens de Light Cycle-ontsnappingsscène en een 'Hidden Mickey'-omtrek zichtbaar onder de zonnevaarder.
De Academy of Motion Picture Arts and Sciences weigerde Tron voor een Best Visual Effects Oscar in te dienen omdat, volgens Lisberger, 'De Academy dacht dat we vals speelden door computers te gebruiken'; het ontving nog nominaties voor Best Costume Design en Best Sound.
John Lasseter, hoofd van Pixar, zei later 'zonder Tron zou er geen Toy Story zijn', stellende dat de film zijn begrip van het potentieel van CGI voor geanimeerde speelfilms beïnvloedde.
Omdat persoonlijke gegevens van ENCOM-werknemers zich in het Grid bevonden, besloten de filmmakers dat elk real-world-karakter een digitale tegenhanger zou moeten hebben, daarom speelden dezelfde acteurs dubbele rollen in zowel de echte wereld als de computerwereld.
