What a Cartoon!

Fred Seibert, die in 1992 president van Hanna-Barbera Cartoons werd, bedacht What a Cartoon! als een reeks van 48 korte cartoons in de stijl van de Golden Age of American animation, geïnspireerd door Looney Tunes.

William Hanna, Joseph Barbera en veteraan-animator Friz Freleng leerden Seibert hoe de klassieke cartoonshorts uit de gouden eeuw van animatie werden gemaakt, terwijl John Kricfalusi (maker van The Ren & Stimpy Show) fungeerde als een soort leraar en de eerste persoon was die Seibert belde om nieuw talent te zoeken.

Voor de 48 slots ontving Hanna-Barbera meer dan 5.000 pitches van makers met uiteenlopende nationaliteiten, rassen en geslachten, wat aansloot bij Seiberts ideaal van creatieve diversiteit.

Voor het eerst in de geschiedenis van de studio mochten individuele makers de rechten op hun creaties behouden en royalty's ontvangen, in tegenstelling tot de gangbare praktijk waarbij storyboardmakers niet werden betaald.

Onder de medewerkers bevonden zich zowel nieuwkomers zoals Genndy Tartakovsky, Craig McCracken, Rob Renzetti, Butch Hartman en John R. Dilworth, als veteranen zoals Don Jurwich, Jerry Eisenberg en Ralph Bakshi, terwijl William Hanna en Joseph Barbera zelf elk twee shorts produceerden.

Ralph Bakshi's bijdrage Malcom and Melvin werd als te gewaagd beschouwd om uitgezonden te worden, en er gaan geruchten dat John Kricfalusi nieuwe Yogi Bear-shorts zou regisseren onder zijn studio Spümcø.

Ter promotie bedacht de marketingafdeling van Cartoon Network in 1995 het concept 'Dive-In Theater', waarbij de shorts werden vertoond op waterparken en gemeentelijke zwembaden op filmschermen van 9 bij 12 voet.

De What a Cartoon!-short Larry and Steve van Seth MacFarlane bevatte prototypes van personages die later zouden uitgroeien tot MacFarlanes latere hitserie Family Guy.

Dexter's Laboratory werd in 1995 via een publieksstemming verkozen tot populairste short en werd in 1996 de eerste spin-offserie van What a Cartoon!, gevolgd door Johnny Bravo en Cow and Chicken in 1997 en The Powerpuff Girls in 1998.