Blake's 7

Terry Nation presenteerde Blake's 7 aan de BBC als 'The Dirty Dozen in space', verwijzend naar de film uit 1967 over gevangenen die werden gestuurd op een zelfmoordmissie tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Nation zou het idee voor Blake's 7 hebben bedacht in een plotselinge inspiratiemoment tijdens een pitchmeeting met BBC-dramamanager Ronnie Marsh, die onmiddellijk een pilotscenarió bestelde.

De serie was sterk geïnspireerd door de legende van Robin Hood, waarbij de crewleden donkere, moreel dubieuze versies van de Merry Men vertegenwoordigden, onder wie een dief, een smokkelaar en een moordenaar.

Script editor Chris Boucher liet zich inspireren door Latijnsamerikaanse revolutionairen, vooral Emiliano Zapata, bij het ontwikkelen van de karaktermotieven en de gevolgen van hun rebellie.

De slotaflevering, getiteld 'Blake', werd geïnspireerd door de films The Wild Bunch en Butch Cassidy and the Sundance Kid.

De BBC had oorspronkelijk gepland de serie na serie drie te beëindigen, maar controller Bill Cotton keek naar de finale 'Terminal', vond die erg goed en gaf persoonlijk onmiddellijk opdracht tot het aankondigen van een vierde serie.

Gareth Thomas stemde alleen in met een laatste verschijning als Blake in serie vier onder de voorwaarde dat zijn karakter definitief zou worden omgebracht.

Actrice Glynis Barber, die in serie vier toetradt als Soolin, was eerder in serie één verschenen als Mutoid in de aflevering 'Project Avalon'.

Toen Gareth Thomas en Sally Knyvette ervoor kozen niet terug te keren voor serie drie, werden suggesties om een vervangingsacteur als Blake in te huren afgewezen, wat ertoe leidde dat de schrijvers Avon tot de nieuwe hoofdpersoon maakten.

Gan werd gekozen om in serie twee te worden omgebracht, boven andere vaste karakters, omdat hij onderbenut was en als het minst populaire karakter werd beschouwd.

Binnensscènes werden op videoband opgenomen in BBC Television Centre en Ealing Film Studios, terwijl location filming voor bases en bunkers vaak plaatsvond in echte elektriciteitscentales en waterkrachtcentrales.

Filmlocaties waren onder meer Quex Park in Kent, Betchworth Quarry (gebruikt als oppervlak van een buitenaalse planeet) en Wookey Hole Caves (gebruikt als buitenaalse mijn).

De thema-muziek werd gecomponeerd door Dudley Simpson, die ook Doctor Who meer dan een decennium lang componeerde, en dezelfde titelopname werd in alle vier de series gebruikt.

De aflevering 'Duel' uit serie één bevat geen muziek van Simpson omdat regisseur Douglas Camfield een persoonlijk wantrouwen tegen hem had en weigerde met hem samen te werken, dus werd bibliotheekmusiek gebruikt.

Gareth Thomas was open voor een crossover met Doctor Who, omdat hij bevriend was met Tom Baker en beide acteurs wilden dat hun karakters even op het scherm zouden kruisen, hoewel het idee uiteindelijk werd geschrapt.

Nederlandse muzikant Arjen Anthony Lucassen noemde zijn zijproject Star One naar inspiratie van Blake's 7.

In 2004 ging een 15 minuten durende komische korte parodiefilm getiteld 'Blake's Junction 7' in première op verschillende filmfestivals, met Mackenzie Crook, Martin Freeman, Johnny Vegas en original Blake's 7-stemacteur Peter Tuddenham.

Criticus Clive James gaf een vernietigend recensie, grapte over de afwezigheid van een apostrof in de titel en bespotte de ontwerp van het ruimteschip van de serie met een laag budget.