Treme

David Simon en Eric Overmyer werkten al samen aan Homicide: Life on the Street en The Wire voordat ze Treme creëerden; Overmyer woonde deels in New Orleans, wat volgens Simon waardevol was om de 'sierlijke orale traditie' van de stad te begrijpen.

Voor de ontwikkeling van de serie raadpleegde Simon New Orleans-muzikanten Donald Harrison Jr., Kermit Ruffins en Davis Rogan, chef-kok Susan Spicer en burgerrechtenadvocate Mary Howell.

Het personage Delmond Lambreaux is gebaseerd op jazzvernieuwer Donald Harrison Jr., die door Simon en Overmyer als consulent werd ingeschakeld.

Creighton Bernette, gespeeld door John Goodman, is geïnspireerd op de echte New Orleans-blogger Ashley Morris.

Het personage Davis McAlary is gebaseerd op seriesconsulent Davis Rogan en draagt zelfs diens voornaam.

Phyllis Montana LeBlanc werd voor haar rol aanbevolen door regisseur Spike Lee, met wie ze eerder samenwerkte aan de HBO-documentaire When the Levees Broke over orkaan Katrina.

De pilotaflevering begon pas op 9 maart 2009 met filmen in New Orleans, nadat HBO in 2008 al een pilot had besteld zonder meteen een volledige serie groen licht te geven.

De met prijzen bekroonde Poolse regisseur Agnieszka Holland, die eerder drie afleveringen van The Wire regisseerde, werd aangetrokken om de pilot van Treme te regisseren.

Scenarist en co-executive producer David Mills overleed onverwacht in New Orleans op 30 maart 2010, slechts 12 dagen voor de première van de serie.

Simon liet bewust een subtiele anachronisme toe: in de eerste aflevering is een Hubig's-taartje te zien, terwijl dat product op dat moment in werkelijkheid nog niet verkrijgbaar was in de stad.

De krant The Times-Picayune publiceerde wekelijks een rubriek genaamd 'Treme Explained' om de vele lokale, niet-uitgelegde verwijzingen in de serie te duiden.

De openingscredits, ontworpen door producer Karen L. Thorson op het nummer 'The Treme Song' van John Boutté, veranderen elk seizoen: het titelkaart toont eerst schimmel op een door overstroming beschadigde muur, en in het laatste seizoen een vers geschilderde witte muur waarvan acteur Clarke Peters zelf de afwerking met de hand aanbracht.

De serie won een Peabody Award in 2011 en werd voor de 66e Primetime Emmy Awards genomineerd voor onder meer Outstanding Miniseries, met een winst voor Outstanding Sound Mixing voor het laatste seizoen.