Tales of the City

HBO verwierf al in 1982 de rechten op de eerste twee 'Tales of the City'-boeken met het idee er een wekelijkse sitcom van te maken, met een pilootscript van Richard Kramer die het omschreef als 'een Mary Tyler Moore voor de jaren 80'.

HBO schrapte het project uiteindelijk omdat het kanaal vreesde dat de vieringsgezinde houding van het boek tegenover homoseksualiteit, losse seks en drugsgebruik niet aanvaardbaar zou zijn tijdens de AIDS-epidemie en het conservatieve Reagan-tijdperk; men overwoog zelfs er een periodedrama van te maken maar liet het idee varen.

Ondanks controverse rond homoseksuele thema's, naaktheid en drugsgebruik behaalde de miniserie de hoogste kijkcijfers ooit voor een dramaprogramma op de Amerikaanse zender PBS.

Uit respect voor lokale normen gaf PBS stations de optie om een bewerkte versie te tonen waarin mannelijke en vrouwelijke lichaamsdelen gepixeleerd waren.

Ondanks het succes in kijkcijfers trok PBS zich terug uit de productie van het vervolg 'More Tales of the City' na dreigementen met bezuinigingen op federale financiering.

Dezelfde acteurs speelden vier centrale personages doorheen alle drie de originele miniseries: Laura Linney als Mary Ann Singleton, Olympia Dukakis als Anna Madrigal, Barbara Garrick als DeDe Halcyon Day en Billy Campbell als Dr. Jon Fielding.

Armistead Maupin, de auteur van de boeken, maakte zelf cameo-optredens in alle drie de miniseries.

Paul Gross keerde niet terug voor de vervolgseries omdat hij vastzat aan zijn eigen tv-serie 'Due South'; Chloe Webb trok zich terug nadat de producenten weigerden haar meer te betalen dan de rest van de cast onder een 'favored nations'-overeenkomst; en Marcus D'Amico gaf aan ambivalent te staan tegenover terugkeren, in tegenstelling tot geruchten dat dit met zijn seksualiteit te maken had.

Het personage Cage Tyler, een filmster met wie Michael in 'Further Tales of the City' een korte affaire heeft, is gebaseerd op Rock Hudson, die in werkelijkheid een vriend en minnaar van Maupin was; in het originele boek werd het personage niet bij naam genoemd maar aangeduid met liggende streepjes.