De serie was gebaseerd op de Britse sitcom Till Death Us Do Part; Norman Lear zei dat hij het idee kreeg na het lezen van een Variety-artikel over de show, en dat hij onmiddellijk een relatie herkende zoals die tussen hem en zijn eigen vader.
Volgens Sally Struthers, die pas na Lears dood sprak, was het idee eigenlijk afkomstig van Carroll O'Connor, die Till Death Us Do Part in het Verenigd Koninkrijk had gezien en het pitch aan Lear, die het vervolgens produceerde zonder O'Connor krediet te geven.
Lear verwerkte echte uitspraken van zijn eigen ouders in de serie, zoals zijn vader die zijn moeder vroeg zichzelf 'stille' te houden en zijn moeder die zijn vader 'de luiste blanke man die ik ooit heb gezien' noemde.
De originele pilot, ontwikkeld voor ABC, heette 'Justice for All' en speelde Carroll O'Connor en Jean Stapleton als Archie en Edith Justice, opgenomen in oktober 1968; een tweede pilot getiteld 'Those Were the Days' werd opgenomen in februari 1969.
ABC sloeg de serie uiteindelijk af, deels vanwege nervositeit na het annuleren van het schetsenprogramma Turn-On na één aflevering; CBS kocht vervolgens de rechten en hernoemde het project All in the Family.
Mickey Rooney was Norman Lears eerste keuze om Archie Bunker te spelen, maar wees de rol af omdat hij vond dat het personage 'on-Amerikaans' was en zich zorgen maakte over controverse en slechte slaagkansen.
Jackie Gleason en Tom Bosley werden ook overwogen voor Archie Bunker, en CBS wilde op een gegeven moment het originele Britse format kopen, speciaal om het voor Gleason aan te passen, die onder contract voor hen stond.
Richard Dreyfuss zocht de rol van Michael 'Meathead' Stivic, en Harrison Ford sloeg hem af vanwege Archie Bunkers bigotte karakter, voordat de rol naar Rob Reiner ging.
De rollen van Gloria en haar echtgenoot (aanvankelijk Dickie genaamd) werden eerst gespeeld door Candice Azzara en Chip Oliver; nadat ABC ongenoegen uitsprak na de pilot, werden zij vervangen door Sally Struthers en Rob Reiner.
Penny Marshall, die korte tijd na het begin van de show met Rob Reiner trouwde, werd zelf in overweging genomen voor de rol van Gloria.
Sherman Hemsley was Lears eerste keuze voor George Jefferson, maar omdat hij in de Broadway-musical Purlie speelde, liet Lear de rol wachten totdat Hemsley in 1973 vrij kon worden.
All in the Family was de eerste grote Amerikaanse serie op video opgenomen met een live studiopubliek, een multi-camera videoformat dat in de jaren 70 de standaard werd voor sitcoms.
Norman Lear was trots op het feit dat gebruikte lachband nooit in de show werd gebruikt; al het gehoorde publieklachen was echt.
In het laatste seizoen verschoof het productieproces zodat de reeds gemonteerde aflevering voor een studiopubliek werd afgespeeld (vaak verzameld voor een opname van One Day at a Time) om hun live reacties op te nemen, in plaats van opname voor een publiek tijdens de opnames.
Hoewel CBS erop stond om in kleur te filmen in plaats van zwart-wit, zoals Lear wilde (om Till Death Us Do Part na te bootsen), was het decor ingericht in neutrale, sepiatinten om de sfeer van een oud familiealbum op te roepen.
Het exterieurhuis dat in de openingscredits wordt getoond, gelegen op 89-70 Cooper Avenue in Glendale, Queens, heeft geen veranda, in tegenstelling tot het televisiehuizen van de Bunkers, dat een voorkant veranda heeft.
Omdat de openingsbeelden in 1968 waren gefilmd, tonen de shots van de Manhattan-skyline nooit de torens van het World Trade Center, die in 1971 toen de serie werd uitgezonden nog niet prominent waren opgerezen.
Het thema 'Those Were the Days' werd in elke aflevering live voor de camera gezongen door Carroll O'Connor en Jean Stapleton aan een piano, een benadering die Lear zei oorspronkelijk een kostenbesparingmaatregelen was vanwege een beperkt budget na de pilot.
Zes verschillende opgenomen versies van de openingsthema werden gebruikt gedurende de looptijd van de serie, met kleine opzettelijke veranderingen, waaronder Jean Stapletons overdreven valse noot op het woord 'were' die in de loop van seizoenen uitgroeide tot een groter gilletje.
Een langere versie van 'Those Were the Days' werd uitgebracht als een single op Atlantic Records en bereikte in begin 1972 nummer 43 op de Billboard Hot 100.
All in the Family stond van 1971 tot 1976 bovenaan in de jaarlijkse Nielsen-cijfers, waardoor het de eerste televisieserie was die vijf opeenvolgende jaar op de eerste plaats stond.
De serieaflevering werd door 40,2 miljoen kijkers bekeken, en de aflevering 'Sammy's Visit' produceerde het langste volgehouden publieklachen in de geschiedenis van de show nadat Sammy Davis Jr. Archie op zijn wang kuste.
De cast deed afstand van hun residuele rechten in ruil voor een contante betaling in het vroege stadium van de productie.
