The Flying Nun

De reeks werd ontwikkeld door Bernard Slade als een middel om Sally Field op televisie te houden nadat ABC's Gidget was geannuleerd, gebaseerd op het boek uit 1965 The Fifteenth Pelican van Tere Ríos.

Producent Harry Ackerman koos voor de opzettelijk opvallende en gemakkelijk vermarktbare titel 'The Flying Nun' in plaats van de originele titel van het boek, 'The Fifteenth Pelican.'

Sally Field weigerde aanvankelijk de rol, omdat zij het concept ridicuul vond en naar meer volwassen rollen zocht, maar bedacht zich nadat haar stiefvader Jock Mahoney haar waarschuwde dat zij misschien nooit meer in show business zou werken als zij dit zou weigeren.

Screen Gems' tweede keuze voor de hoofdrol, Ronne Troup, was al begonnen met het filmen van de pilotaflevering voordat zij ten gunste van Sally Field werd ontslagen.

Field herinnerde zich zich vernederd voelen op set, onder meer door een regisseur die haar schouders fysiek pakte en haar als een decorstuk repositioneerde, en zij dankte medespeler Madeleine Sherwood omdat die haar aanmoedigde acteerklasses te volgen.

De buitenlocatie van het kloosterspeelplaats werd eigenlijk gefilmd op het backlot van Warner Brothers Ranch in Burbank, Californië, terwijl alleen de pilotaflevering en de openings- en sluitingscredits op locatie in Puerto Rico werden gefilmd.

Omdat Sally Field zwanger was aan het begin van seizoen 3, werden rekwisieten, decorstukken en lange shots van stunt doubles gebruikt om haar zwangerschap te verbergen tijdens vliegscènes.

Om bezorgdheid weg te nemen over hoe de Katholieke Kerk zou reageren op de show, diende het National Catholic Office for Radio and Television als een op het scherm gecrediteerde adviseur tijdens de productie.

Screen Gems, volgens het model van The Donna Reed Show en The Monkees, liet componisten als Carole Bayer Sager en Dominic Frontiere bijdragen aan de muziek, wat resulteerde in een LP van Colgems uit 1967 met Sally Field die nummers uit de reeks zingt.