The Dick Van Dyke Show

De serie werd voorafgegaan door een pilotaflevering uit 1960 genaamd 'Head of the Family', waarin Carl Reiner zelf de hoofdrol (Robbie Petrie) speelde, gebaseerd op zijn eigen ervaringen als tv-schrijver.

Producent Sheldon Leonard zag potentieel in Reiners script maar vond dat de hoofdrol met een andere acteur gecast moest worden; zo kwam Dick Van Dyke in beeld, die zijn personage niet 'Robbie' maar 'Rob' noemde en de achternaam anders uitsprak dan in de pilot.

Veel personages waren gebaseerd op echte mensen uit Carl Reiners tijd als hoofdschrijver bij 'Your Show of Shows': Alan Brady was een combinatie van Milton Berle en Jackie Gleason, en niet gebaseerd op Sid Caesar zoals vaak werd aangenomen.

Johnny Carson was een finalist voor de rol van Rob Petrie, maar Sheldon Leonard koos uiteindelijk voor Dick Van Dyke op basis van diens Broadway-optreden in 'Bye Bye Birdie'.

Ongeveer 60 actrices auditeerden voor de rol van Laura Petrie voordat Mary Tyler Moore werd gekozen; Moore schreef later dat ze de auditie bijna had overgeslagen.

Rose Marie beval Morey Amsterdam persoonlijk aan voor de rol van Buddy Sorrell zodra zij zelf getekend had voor de serie.

Stacey Petrie, de broer van Rob, werd gespeeld door Jerry Van Dyke, de echte broer van Dick Van Dyke.

De aflevering 'Happy Birthday and Too Many More' werd opgenomen op 26 november 1963, slechts vier dagen na de moord op president Kennedy.

Minstens vier afleveringen werden zonder live studiopubliek gefilmd, waaronder 'The Bad Old Days' vanwege ingewikkelde optische effecten en 'The Gunslinger', die op locatie werd opgenomen en de laatst gefilmde aflevering van de serie was.

In de openingsscène struikelde Dick Van Dyke in sommige afleveringen over een poef bij het binnenkomen, terwijl hij er in andere afleveringen omheen liep.

CBS was van plan de serie na het eerste seizoen te annuleren, maar Procter & Gamble dreigde zijn reclame uit het lucratieve daglineup van het netwerk terug te trekken, waarna de serie werd verlengd en uiteindelijk in de top 10 terechtkwam.

Carl Reiner overwoog al in het derde seizoen om de serie in kleur te produceren, maar liet dit idee vallen toen bleek dat dit ongeveer 7.000 dollar per aflevering extra zou kosten.

In de openingsaflevering van de Disney+-serie WandaVision wordt de bekende poef-gag geëerbiedigd doordat Vision een stoel ontwijkt; later wordt bevestigd dat de personages naar de aflevering 'It May Look Like a Walnut' kijken en dat de makers Dick Van Dyke zelf om advies vroegen.

In een aflevering van The X-Files uit 1999, getiteld 'Arcadia', gaan agenten Mulder en Scully undercover als getrouwd stel onder de namen Rob en Laura Petrie.

De afleveringen 'Coast-to-Coast Big Mouth' en 'It May Look Like a Walnut' werden in 1997 respectievelijk op plaats 8 en 15 gezet in TV Guide's lijst van 100 grootste afleveringen aller tijden.

De herkenningsmelodie werd geschreven door Earle Hagen, die ook de themamuziek van onder meer The Andy Griffith Show en I Spy componeerde; Morey Amsterdam schreef er ooit tekst bij die Dick Van Dyke in 2004 tijdens de TVLand Awards onthulde.