Hawaii Five-O

Producent Leonard Freeman verhuisde naar Hawaï om te herstellen van een hartaanval, en het idee voor de serie zou zijn ontstaan uit een gesprek met de toenmalige gouverneur van Hawaï, John A. Burns.

Voordat de titel 'Hawaii Five-O' werd gekozen, overwoog Freeman de serie 'The Man' te noemen.

Freeman bood de rol van McGarrett eerst aan Richard Boone aan, die weigerde; ook Gregory Peck en Robert Brown werden overwogen voordat Jack Lord op het laatste moment werd gecast.

Jack Lord las de rol op een woensdag voor, werd gecast, vloog twee dagen later naar Hawaï en stond de daaropvolgende maandag al voor de camera.

Tim O'Kelly speelde Danny 'Danno' Williams in de pilotaflevering 'Cocoon', maar omdat testpubliek niet enthousiast was, werd hij vervangen door James MacArthur.

Kam Fong Chun, een 18-jarige veteraan van de politie van Honolulu, auditeerde voor de rol van schurk Wo Fat, maar werd door Freeman gecast als Chin Ho Kelly.

De naam Wo Fat komt van een restaurant in het centrum van Honolulu, terwijl de naam Chin Ho verwijst naar Chinn Ho, eigenaar van het Ilikai Hotel waar de openingsscène met McGarrett werd opgenomen.

Zulu, die de rol van Kono vier jaar lang speelde, was een strandwacht en lokale dj op Waikiki zonder enige acteerervaring toen hij werd gecast.

Het eerste seizoen werd opgenomen in een verroeste militaire Quonset-hut in Pearl City, die door de cast al snel 'Mongoose Manor' werd genoemd; het dak lekte en ratten knaagden aan de kabels.

Jack Lord stond bekend als een perfectionist met een kort lontje wanneer anderen niet hun best deden, maar castleden erkenden later dat zijn strenge aanpak de serie beter maakte.

Elke aflevering werd in zeven dagen opgenomen en kostte in 1975 zo'n 290.000 dollar, waarmee het destijds de duurste show op televisie was.

Aan het einde van elke aflevering sprak Jack Lord zelf een promo voor de volgende aflevering in, eindigend met de zin 'Be here. Aloha.', een traditie die in de reboot van 2010 werd voortgezet.

De aflevering 'Bored, She Hung Herself' werd na een reëel overlijden van een kijker die dezelfde ophangtechniek probeerde nooit meer herhaald, niet opgenomen in syndicatiepakketten en niet op dvd uitgebracht; de familie van het slachtoffer klaagde CBS aan.

De serie was zo populair dat de reeks en de heruitzendingen wereldwijd door naar schatting 400 miljoen mensen zijn bekeken.

De herkenningsmelodie, gecomponeerd door Morton Stevens en later opgenomen door The Ventures (nummer 4 in de Billboard Hot 100), werd het onofficiële strijdlied van de University of Hawaii, waarbij fans tijdens het nummer zwembewegingen nabootsen.

De Hawaii-gebaseerde serie Magnum, P.I. werd na het einde van Hawaii Five-O gemaakt om gebruik te blijven maken van de dure productiefaciliteiten, en verwees in vroege afleveringen direct naar Five-O als zich afspelend in dezelfde fictieve wereld.