The Persuaders!

Het concept was afkomstig uit een laat afleveringvan The Saint met de titel 'The Ex-King of Diamonds', waarin Simon Templar (Moore) samenwerkt met een Texaanse olieman gespeeld door Stuart Damon; producenten Robert S. Baker en Lew Grade vonden het duo zo goed bevallen dat zij een gehele nieuwe serie rond dit koppel financierden.

Voordat Tony Curtis werd gecast, werd de Amerikaanse rol eerst aangeboden aan Rock Hudson en Glenn Ford, die beiden weigerde; ITC vroeg ABC vervolgens om een lijst van geschikte Amerikaanse acteurs, waarop Curtis voorkwam.

Tijdens de opnames, op 46-jarige leeftijd, stond Tony Curtis erop al zijn eigen stunts en gevechtsscènes uit te voeren.

De titelsequence was opzettelijk ontworpen zodat geen van beide acteurs eerste billing zou hebben, een voorwaarde die zowel Roger Moore als Tony Curtis hadden gesteld voordat zij akkoord gingen met de samenwerking.

Roger Moore fungeerde als zijn eigen garderobier voor de serie, wat zijn echte belangstelling voor mode weerspiegelde en zijn rol als directeur van het textielconcern Pearson and Foster; elk afleveringvernoemde 'Lord Sinclair's clothes designed by Roger Moore' in zijn eigen grote handtekening.

Slechts één reeks werd gemaakt omdat Roger Moore vertrok om James Bond te spelen; producent Robert Baker onthulde dat Lew Grade bereid was een tweede reeks te financieren door Moore te vervangen door Noel Harrison, zoon van Rex Harrison, maar Baker overtuigde hem dat de dynamiek tussen Moore en Curtis onvervangbaar was.

Regisseur Val Guest herinnerde zich dat Tony Curtis voortdurend op de set klaagde en cannabis gebruikte tijdens de opnames; volgens Roger Moore's autobiografie rookte Curtis zelfs marihuana voor een politieagent terwijl hij filmde op 10 Downing Street.

Tijdens een gespannen moment op de Croisette in Cannes toen Curtis zich beklaagde over de garderobe, greep Roger Moore hem bij zijn revers en merkte op 'en om te denken dat die lippen ooit Piper Laurie hebben gekust', waarop de hele filmploeg uitbarstte in gelach.

Danny Wilde's rode Ferrari Dino 246 GT en Brett Sinclair's Bahamasgeel Aston Martin DBS, compleet met het gepersonaliseerde nummerbord 'BS 1' (een echo van Simon Templar's 'ST 1' uit The Saint), werden gratis geleverd door hun fabrikanten; de echte eigenaar van het 'BS 1'-bord, Billy Smart Jr., stond het gebruik in de serie toe.

De Duitse gedubde versie, Die Zwei, herschreef de dialoog zodanig uitgebreid met slang en vierde-muur-brekende grappen (zelfs verwijzend naar Moore's toekomstige rol als James Bond) dat onderzoekers van de Universiteit van Hamburg vonden dat het enige element dat het deelde met het origineel het beeldmateriaal zelf was; de Franse versie Amicalement Vôtre was gebaseerd op deze gewijzigde Duitse dub in plaats van de originele Engelse scripts.

Ondanks teleurstellend presteren in de VS, waar het werd uitgezonden tegenover Mission: Impossible en niet in primetime werd geprogrammeerd, werd de serie een groot succes in heel Europa, waar het een Logie Award in Australië, een TP de Oro in Spanje en een Bambi Award voor zowel Curtis als Moore in Duitsland won.

Een filmheruitgave werd in 2005 aangekondigd met Steve Coogan en Ben Stiller, en later in 2007 met Hugh Grant en George Clooney betrokken, gepland voor december 2008, maar het project werd nooit voltooid.

John Barry's synthesizer-gedreven thema heeft een blijvend cultureel nawerking gehad: het werd gebruikt door skaband The Specials als inloopmusiek, gesampeld door Snoop Dogg in 'Lavender' en door Tyler, the Creator in 'Rise!', en gebruikt diegetisch in de film Nocturama.