Second City Television

SCTV werd gecreëerd als een afstulting van de Second City-theatertroep in Toronto nadat producent Andrew Alexander in 1974 de Canadese rechten op The Second City voor één dollar kocht en later de cast samenbracht om een TV-format uit te denken.

De show heeft geen 'created by'-credit omdat deelnemers aan de originele brainstormbijeenkomst het oneens waren over wie eigenlijk het concept bedacht had van het uitzenden van programmering vanuit 'het kleinste televisiestation ter wereld', waarbij verschillende verhalen Del Close of Sheldon Patinkin toeschrijven.

Rick Moranis, toen bekend als een Canadese radiopersoonlijkheid, was het enige vaste castlid dat niet afkomstig was uit de Second City-improvisatietroep.

Gedurende een periode in het eerste seizoen was John Candy tegelijkertijd een vast castlid in drie verschillende Canadese tv-series die op drie verschillende netwerken werden uitgezonden: SCTV, The David Steinberg Show en Coming Up Rosie.

SCTV verplaatste de productie twee keer: nadat Torontos Global-zender de show vanwege hoge kosten stopzette, verhuisde het naar de studio's van Edmontons CITV/Allarcom voor seizoen drie, en keerde vervolgens in januari 1982 terug naar Toronto voor de rest van de serie.

NBC pakte SCTV in 1981 vooral in als noodoplossing omdat producent Dick Ebersol terug moest naar Saturday Night Live om het voor annulering te behoeden, waardoor NBC een gat in het programma kreeg dat SCTV vulde als wat bedoeld was als een tijdelijke tweejaarsverlening.

De beroemde 'Great White North'-schets met Bob en Doug McKenzie werd oorspronkelijk door Rick Moranis en Dave Thomas gecreëerd als een sarcastisch, terloops antwoord op de eis van de CBC voor twee minuten verplichte 'herkenbaar Canadese inhoud' per aflevering, omdat Amerikaanse uitzendingen twee minuten korter waren dan Canadese.

Het lachspoor dat in vroege SCTV-afleveringen werd gehoord, was niet kunstmatig; het werd opgenomen vanuit echte publiekreacties tijdens live optredens in het Second City-theater.

Tijdens Joe Flahertys toespraak bij zijn Emmy-uitreiking in 1982 voor de aflevering 'Moral Majority' onderbreek presentator Milton Berle hem steeds sarcastisch, waarop Flaherty teruggaf: 'Sorry, Uncle Miltie...go to sleep', een moment dat SCTV later parodieerde in een schets waarin Flaherty een imitator van Berle in elkaar slaat.

Het polkaact van de Shmenge Brothers, gespeeld door John Candy en Eugene Levy, was gebaseerd op de echte in Edmonton gevestigde polkacableshow-presentator Gaby Haas en werd populair genoeg om aanleiding te geven tot de HBO-special The Last Polka, zelf een parodie op Martin Scorseses The Last Waltz.