St. Elsewhere

De iconische afloop van de serie onthult dat de hele show misschien door Tommy Westphall, een autistische jongen die naar een sneeuwbol met een model van St. Eligius ziekenhuis staart, is voorgesteld, wat aanleiding geeft tot de beroemde 'Tommy Westphall Universe'-theorie over welke andere tv-series dezelfde fictieve wereld delen.

Mimsie the Cat, het mascotte van MTM Productions dat in het slotlogo van elke aflevering verscheen, werd in een speciale flatline hartritmebewakingsanimatie voor de seriefinale 'stervend' getoond; toeval genoeg stierf de echte Mimsie the Cat kort na de uitzending van de finale in het echte leven op 20-jarige leeftijd.

Een originele advertentie voor St. Elsewhere citeerde een recensent die de serie 'Hill Street Blues in een ziekenhuis' noemde, verwijzend naar het gedeelde productiebedrijf (MTM Enterprises) en vergelijkbare ensemble-, geserialiseerde vertelstijl.

Het Franklin Square House Apartments in Bostons South End, voorheen het St. James Hotel, werd gebruikt voor de exterieurinstellingsopnamen van het fictieve St. Eligius ziekenhuis, ook in de openingstitel.

De derde-seizoensfinale 'Cheers' werd opgenomen op het werkelijke Cheers-podium (Stage 25 bij Paramount) en bevatte Cliff Clavin, Norm Peterson en Carla Tortelli die oversteken met de artsen van St. Elsewhere, wat een gedeelde tv-wereld tussen de twee series creëert.

Het gebruik van de fictieve bedrijfsnaam 'Ecumena' in seizoen vijf leidt tot een echte inbreuk op merkenrecht van Humana, dat vond dat de naam te veel op de eigen naam leek; NBC begon disclaimers uit te zenden en veranderde de bedrijfsnaam halverwege het seizoen in 'Weigert'.

In de aflevering 'A Moon for the Misbegotten' was dr. Westphalls ontslag-scène – zijn broek laten zakken en zijn baas blootgesteld – werd door NB's censoren toegestaan, die de blootgestelde billen niet als erotisch beschouwden.

Tim Robbins' eerste grote acteerrol was het spelen van binnenlandse terrorist Andrew Reinhardt in de eerste drie afleveringen van St. Elsewhere.

Ondanks kritische acclaims en 13 Emmy Awards plaatste St. Elsewhere zich nooit hoger dan de 47e plaats in de jaarlijkse Nielsen-ratings, en de slechte kijkcijfers van het eerste seizoen leidden ertoe dat NBC het bijna annuleerde voordat netwerkdirecteur Grant Tinker persoonlijk ingreep om het te verlengen.

Een filmadaptatie van St. Elsewhere werd in mei 2003 door Walden Media en Roth Films aangekondigd, maar het project werd nooit gerealiseerd.