City Hunter

City Hunter ontstond uit twee eerdere oneshots, 'City Hunter -XYZ-' en 'City Hunter -Double Edge-', die goed onthaald werden voordat de wekelijkse serie in Weekly Shōnen Jump van start ging.

In het begin van de serialisatie was City Hunter niet erg populair bij de lezers van het tijdschrift ondanks goede verkoop van de tankōbon, omdat de vroege hoofdstukken een zeer serieuze, pure hardboiled toon hadden die weinig aansloeg.

De iconische komische 'mokkori' (opwinding)-running gag ontstond doordat de eerste redacteur Nobuhiko Horie tegen Tsukasa Hojo zei 'waarom laat je hem niet gewoon opgewonden raken?', wat Hojo letterlijk opnam en tekende, waarna de serie een veel komischer karakter kreeg en populairder werd.

Doordat Shueisha begin jaren 90 kampte met interne bestuurscrisissen, raakte de redactie van Weekly Shōnen Jump in de war, wat het schrijven van de serie bemoeilijkte; uiteindelijk kreeg Hojo plotseling te horen dat de serie over vier weken zou eindigen.

Omdat de serie door het abrupte einde halverwege afgekapt aanvoelde, liet Hojo ongeveer 30 pagina's extra materiaal toevoegen aan de tankōbon-versie van het laatste verhaal zodat het niet met een wrange nasmaak zou eindigen; dit onafgemaakte gevoel was later ook de directe aanleiding voor zijn latere remake-achtige reeks Angel Heart.

De naam van heldin Kaori Makimura is afkomstig van de pasgeboren dochter van redacteur Nobuhiko Horie, die op dat moment net geboren was.

Omdat de tomboyish Kaori niet werd gezien als een personage dat bij mannelijke lezers in de smaak zou vallen, introduceerde de serie steevast per opdracht een aparte 'mooie vrouw', en om de door lezers verwachte 'Hojo-schoonheid' niet te verstoren, werden de gezichten van al deze vele schone vrouwen bewust nooit onderscheidend getekend.

Ryo Saeba's beroemde rode Morris Mini Cooper Mk.I verscheen pas vanaf hoofdstuk 31 in de manga (1986); daarvoor reed hij vooral in een Honda CR-X en een Toyota Sports 800. In de anime reed hij daarentegen vanaf de allereerste aflevering al in de rode Mini Cooper.

Volgens een interview van BMW Japan uit 2019 koos Hojo de Mini Cooper omdat hij de vormgeving mooi vond en omdat de compacte afmetingen goed pasten bij de nauwe straatjes van Shinjuku en bij het dichter bij elkaar brengen van Ryo en Kaori; Hojo dacht aanvankelijk aan een Britse groene kleur, maar doordat de anime de auto rood inkleurde, werd rood de vaste kleur.

In de Franse live-action film werd bewust een latere Mini Cooper Mk.III gebruikt in plaats van de zeldzame originele Mk.I, maar regisseur en hoofdrolspeler Philippe Lacheau liet de zijspiegels vervangen door spatbordspiegels om toch dichter bij het originele mangadesign te blijven.

In de manga staat op de nummerplaat van Ryo's Mini de expliciet ondeugende tekst '69' en '19-19', maar in de anime-versies werd dit veranderd naar minder aanstootgevende cijfercombinaties zoals '32-98' om de dubbelzinnige betekenis af te zwakken.

De drugs 'Angel Dust' en de misdaadorganisatie Union Théopée, die in de originele manga een centrale rol spelen, werden in de televisieanime volledig weggelaten omdat de makers zichzelf censureerden vanwege de moeilijkheid om drugsgebruik uit te beelden; pas de animefilm Angel Dust uit 2023 introduceerde beide elementen voor het eerst in de animereeks.

De Hongkong-acteur Jackie Chan kreeg de rol in de live-actionfilm City Hunter uit 1993 aangeboden nadat fans hem erop wezen dat hij op Ryo Saeba leek.

Stemacteur Kōichi Yamadera, die de terugkerende schurk Ginko speelde, gastspeelde in meer dan de helft van de 114 afleveringen van de eerste twee animeseries en bleef nauw verbonden met de franchise, onder meer als de Franse nasynchronisatiestem van Ryo in de live-actionfilm van 2019.