The X-Files

Chris Carter kreeg het idee voor The X-Files na een rapport waarin stond dat 3,7 miljoen Amerikanen dachten ooit door aliens ontvoerd te zijn geweest, gecombineerd met het Watergate-schandaal en de jaren 70-serie Kolchak: The Night Stalker.

Carters eerste pitch voor The X-Files werd door Fox-bazen afgewezen; hij werkte het concept verder uit en kreeg een paar weken later alsnog groen licht voor de pilot.

Carter baseerde de strikt platonische relatie tussen Mulder en Scully bewust op de dynamiek tussen Emma Peel en John Steed uit de Britse serie The Avengers.

David Duchovny had eerder een transgender DEA-agent gespeeld in Twin Peaks, en het personage Mulder werd gezien als een parallel van Twin Peaks-agent Dale Cooper.

Chris Carter vond David Duchovny bij zijn auditie aanvankelijk niet erg intelligent overkomen en vroeg hem zich in latere afleveringen beter als FBI-agent te gedragen, terwijl Duchovny in werkelijkheid een van de meest belezen mensen was die Carter kende.

Voor de rol van Scully wilde de zender liever een gevestigde actrice of iemand die 'langer, blonder en met meer boezem' was dan de 24-jarige Gillian Anderson, maar Carter vond haar na de auditie de enige juiste keuze.

Mitch Pileggi had eerst mislukte auditie voor twee of drie andere rollen in de serie gedaan; pas toen hij zijn kaalgeschoren hoofd liet uitgroeien en in een chagrijnige bui auditeerde, paste dat perfect bij het personage Walter Skinner.

Meer dan 100 acteurs auditeerden voor de rol van John Doggett, onder wie Lou Diamond Phillips, Hart Bochner en Bruce Campbell, voordat Robert Patrick werd gekozen.

Het personage Cigarette Smoking Man, gespeeld door William B. Davis, begon als figurant in de pilotaflevering maar groeide uit tot de hoofdschurk van de serie.

Chris Carter wilde de pilot eerst in Los Angeles filmen, maar omdat er geen geschikte bosachtige locaties te vinden waren, verhuisde de productie naar Vancouver, waar de eerste vijf seizoenen werden opgenomen.

Vanaf het zesde seizoen verhuisde de productie naar Los Angeles, deels omdat David Duchovny gescheiden leefde van zijn vrouw Téa Leoni en ontevreden was over de constante regen in Vancouver.

Voor zijn zevende seizoen spande Duchovny een rechtszaak aan tegen 20th Century Fox omdat de studio de rechten te goedkoop zou hebben verkocht aan haar eigen zenders; de zaak werd geschikt met een uitkering van ongeveer 20 miljoen dollar aan Duchovny.

Het beroemde fluiteffect in de themamuziek van Mark Snow werd geïnspireerd door het nummer 'How Soon Is Now?' van The Smiths en ontstond met een preset-geluid genaamd 'Whistl'n Joe' op een Proteus 2-soundmodule.

Het karakteristieke echo-effect in de theme song ontstond per ongeluk toen componist Mark Snow uit frustratie zijn hand op het keyboard liet vallen en daarmee onbedoeld een echo-instelling activeerde.

Voor ongebruikelijke geluidseffecten in de filmscore van I Want to Believe gebruikte men onder meer een variant van klei (silly putty) en dubbeltjes die tussen pianosnaren werden geklemd.

De aflevering 'Leonard Betts', uitgezonden direct na Super Bowl XXXI, werd bekeken door 29,1 miljoen kijkers en is daarmee de best bekeken aflevering uit de geschiedenis van de serie.

Bij het einde van 2002 was The X-Files de langst lopende sciencefictionserie ooit op Amerikaanse televisie, een record dat later werd verbroken door Stargate SG-1 in 2007 en Smallville in 2011.