Maison Ikkoku

Maison Ikkoku werd verfilmd tot anime nadat Rumiko Takahashi's andere lopende manga Urusei Yatsura al eerder een animeserie had gekregen; beide manga's liepen destijds gelijktijdig.

Veel stemacteurs uit de animeserie Urusei Yatsura (1981) werden opnieuw ingezet voor Maison Ikkoku, waaronder Kazunari Futamata als Yūsaku Godai en Sumi Shimamoto als Kyōko Otonashi.

Tijdens de bijna twee jaar durende reeks van 96 afleveringen wisselde het hoofdteam meerdere keren van regisseur en scenarioschrijver, wat leidde tot merkbare veranderingen in personagekarakters, zoals een zachtaardiger geworden Kyōko na aflevering 26.

Omdat de anime aanvankelijk trouw het originele verhaal volgde, liepen de uitgezonden afleveringen qua seizoen niet meer gelijk met de kijkers, wat leidde tot klachten van het publiek; vanaf aflevering 27 werden scènes daarom aangepast aan het actuele seizoen, zoals een nieuwjaarsverhaal dat werd vervangen door een zomerfestival.

Personage Nozomu Nikaidō, die in de manga in kamer nummer 2 komt wonen, verscheen nooit in de tv-serie maar dook wel op in de bioscoopfilm Maison Ikkoku: Kanketsu-hen uit 1988.

De auto van personage Shun Mitaka werd in de manga een Nissan Silvia, maar in de anime veranderd in een Toyota Soarer, vermoedelijk omdat Toyota als sponsor bij de productie betrokken was.

Voor aflevering 24 werden tijdelijk de nummers 'Alone Again' en 'Get Down' van Gilbert O'Sullivan gebruikt als thema's, ter promotie van de gelijktijdig uitgebrachte live-actionfilm Apartment Fantasy Maison Ikkoku, maar door onduidelijke rechtenkwesties keerden vanaf aflevering 25 de oorspronkelijke themaliedjes terug.

De liedjes die door hoofdpersonage Kyōko Otonashi 'gezongen' werden, werden uitgebracht onder haar personagenaam in plaats van die van stemactrice Sumi Shimamoto, wat wordt gezien als het begin van het fenomeen 'character songs' in anime.