Freakazoid!

Bruce Timm wilde oorspronkelijk een serieuze superheldenserie met wat komische ondertoon maken, maar Steven Spielberg vroeg om er een pure komedie van te maken, waardoor Timm het concept steeds verder zag veranderen.

Timm haakte al vroeg af bij het project omdat hij geen talent voelde voor de gekke komische toon die de show moest krijgen, waarna Tom Ruegger de serie 'from the ground up' herontwikkelde met behulp van enkele van Timms originele ontwerpen.

De naam 'Freakazoid' ontstond spontaan bij Bruce Timm, die zei dat het woord gewoon uit hem 'sprong' zonder dat hij wist waar het vandaan kwam.

De rol van Freakazoid was moeilijk te casten; uiteindelijk kreeg schrijver Paul Rugg de rol nadat hij de stem tijdens een opnamesessie demonstreerde en Steven Spielberg akkoord ging.

Het personage Mo-Ron heette oorspronkelijk 'Moron', maar werd omgedoopt tot 'Bo-Ron' omdat de zender vreesde dat het woord aanstootgevend zou zijn.

De show bevat een terugkerende grap met de aftiteling 'Weena Mercator as the Hopping Woman', hoewel zo'n personage nooit in een aflevering voorkomt.

Striptekenaar Mike Allred beschuldigde de makers ervan dat Freakazoid een regelrechte kopie was van zijn stripheld Madman; Bruce Timm gaf later toe dat Madman een directe inspiratiebron was geweest zonder dat hier ooit credit of compensatie tegenover stond.

Componist Richard Stone won samen met tekstschrijver Tom Ruegger in 1996 een Daytime Emmy voor het titellied van de serie.

Ondanks de matige kijkcijfers tijdens de originele uitzendingen groeide de serie via herhalingen op Cartoon Network uit tot een cultserie, en overwoog Warner Bros. een derde seizoen dat uiteindelijk te duur werd bevonden.