Girls und Panzer

Producent Shunpei Maruyama (Actas) had van een senior-animator gehoord dat 'echte tankseries' de kosten niet waard zijn, maar besloot toch door te zetten en beschouwde het project als 'de laatste kans' voor zichzelf en de studio.

Bandai Visual-producent Jun Yukawa stelde als voorwaarde dat Actas een 'aansprekende, actuele creator' moest aandragen; zo kwam militair illustrator Fumikane Shimada bij het project betrokken.

Regisseur Tsutomu Mizushima nam de opdracht aan omdat hij geïntrigeerd was door de vreemde combinatie van tanks en schoolmeisjes; scenarioschrijfster Reiko Yoshida sloot later aan om samen ideeën te bedenken.

Het idee om tankgevechten te presenteren als een vrouwensport ('sensha-dō') werd bewust bedacht om de sfeer van oorlog weg te halen bij het wapen 'tank'.

Aanvankelijk zou de serie zich afspelen in een havenstadje in de regio San'in, maar omdat dit te ver van Tokio lag voor locatieonderzoek, viel de keuze uiteindelijk op Ōarai.

De makers en de gemeente Ōarai spraken vooraf af dat de anime de stad niet actief zou promoten en niet over economische effecten zou praten, om te voorkomen dat een eventuele hype zou verwateren zoals bij eerdere overheidsgestuurde anime-toerismeprojecten.

Hoofdrolspeelster Mai Fuchigami overwoog te stoppen met haar carrière als stemactrice toen ze de rol van Miho Nishizumi aangeboden kreeg; het was haar eerste hoofdrol en ze voelde grote druk om de opnames te leiden.

Sumire Uesaka (stem van Nonna) sprak eerst auditie voor een rol in het Anko-team maar werd afgewezen; omdat ze vloeiend Russisch spreekt, werd ze later alsnog gecast als Nonna en gaf ze ook Russische uitspraaklessen aan figuranten.

De school Keiritsu (in de film) is gebaseerd op Finland en de naam verwijst naar de Vervolgoorlog (Continuation War); regisseur Mizushima koesterde al langer een fascinatie voor Finland en het instrument kantele, maar kon de school pas in de film introduceren door tijdgebrek in de tv-serie.

De dans 'Ankō Odori' en het bijbehorende lied zijn speciaal voor de serie gecomponeerd en zijn geen bestaande traditionele dans van Ōarai; de choreografie is bedacht door regisseur Mizushima zelf.

Het decennialang getroffen Ōarai kreeg na de aardbeving en de kernramp van Fukushima in 2011 te maken met sterk teruglopend toerisme, maar dankzij de anime groeide het aantal bezoekers weer fors, tot 4,44 miljoen in 2015 (zo'n 80% van het niveau van vóór de ramp).

Bij het jaarlijkse Ōarai Ankō-festival groeide het bezoekersaantal van gemiddeld 35.000 vóór de anime tot een record van 135.000 bezoekers in 2018, wat volgens sommigen te vergelijken was met de drukte van Comiket.

Volgens een schatting van Nomura Research Institute leverde de anime Ōarai in 2013 een economisch effect op van ongeveer 721 miljoen yen, verdeeld over circa 159.000 bezoekers.