The Muppet Show

Jim Henson begon The Muppet Show te ontwerpen omdat hij bang was om na het succes van Sesame Street als louter kindervermaak-maker te worden afgestempeld, en hij wilde een volwassener publiek bereiken.

Twee pilots, The Muppets Valentine Show (1974) en The Muppet Show: Sex and Violence (1975), werden voor ABC geproduceerd maar werden niet aangenomen als serie.

Na afwijzing door Amerikaanse zenders was het de Britse producent Lew Grade, baas van ATV, die enthousiast werd voor het project en ermee akkoord ging het mede te produceren, wat het mogelijk maakte dat de serie werd opgenomen in de ATV Elstree-studio's in Borehamwood.

De Muppets verschenen in de sketches 'The Land of Gorch' tijdens het eerste seizoen van Saturday Night Live in 1975-1976; hoewel deze samenwerking slechts een seizoen duurde vanwege conflicten met de schrijvers van de show, stelde het Henson en zijn team in staat snel een televisieshow in een week op te zetten en nuttige vriendschappen met beroemdheden aan te knopen.

Geen gastster verscheen ooit twee keer in de serie, met uitzondering van John Denver en Dudley Moore die in afgeleid specials als gast optraden.

Het was de optreden van balletdanser Rudolf Noerejeff, die zich spontaan had aangeboden om op te treden, dat zoveel gunstige publiciteit genereerde dat de show een van de meest gewilde werd door beroemdheden die wilden deelnemen.

Toen Richard Pryor niet kon verschijnen bij de opname van een aflevering in 1981, moest scenarioschrijver Chris Langham van de serie zelf als gast optreden.

Peter Sellers koos ervoor nooit zichzelf in zijn aflevering op te treden, en gaf de voorkeur aan het incarneren van verschillende karakters, wat hem een Emmy Award-nominatie opleverde.

Een traditie in het begin was om de gastster als vertreksgeschenk een Muppet-pop naar zijn gelijkenis te geven, een praktijk die na de eerste twee opgenomen afleveringen (met Connie Stevens en Juliet Prowse) werd stopgezet vanwege kosten en fabricagecomplexiteit, maar later werd hervat voor Michael Caine en Tim Curry.

Het personage Beaker bestond niet in het eerste seizoen: scenarioschrijvers realiseerden zich dat ze een tweede personage nodig hadden om de mislukking van Dr. Bunsen Honeydew te benadrukken, wat leidde tot zijn creatie in seizoen twee.

De sketches van de Zweedse Chef steunden op constante improvisatie tussen Jim Henson, die het hoofd en de stem van het personage animeerde, en Frank Oz, die zijn handen bedoelde: een van de twee improviseerde vaak een actie die de ander ter plekke moest volgen.

Vanwege kortere reclamepausen in het Verenigd Koninkrijk moest elke aflevering twee minuten langer zijn buiten-Atlantisch dan in de Amerikaanse versie, wat aanleiding gaf tot aanvullende scènes genaamd 'UK Spots', meestal korte nummers zonder de gastster.

Al in december 1976 trok de serie ongeveer 14 miljoen kijkers op zondagavond in het Verenigd Koninkrijk aan, en al in januari 1977 hadden meer dan 100 landen de uitzendingsrechten gekocht of onderhandeld, wat meer dan 6 miljoen pond aan internationale verkoop genereerde.

In het derde seizoen in 1978 bereikt de serie een geschat wekelijks wereldwijd publiek van 235 miljoen kijkers.

In Frankrijk was het succes van The Muppet Show inspiratie voor de creatie van de Bébête Show, een politieke parodie gelanceerd in 1982 door Stéphane Collaro, Jean Amadou en Jean Roucas.

De naam van het personage Dr. Julius Strangepork is een knipoog naar de film Dr. Strangelove.

Bij heruitgaven op dvd van seizoen 1 moesten verschillende nummers om muziekrechten-kwesties worden geknipt, terwijl afleveringen met muziek van Disney (zoals 'Never Smile at a Crocodile' van Peter Pan) intact bleven, vooral omdat Disney in 2004 de rechten van de Muppets kocht.