Code Lyoko

De grafische bijbel van Code Lyoko is ontstaan uit een afstudeerkortfilm van Thomas Romain en Tania Palumbo, twee studenten van de school Les Gobelins, vertoond in 2000 op het internationaal animatiefilmfestival van Annecy en duidelijk een eerbetoon aan de Japanse animator Kōji Morimoto.

Het oorspronkelijke project heette Garage Kids, een Engelstalige pilot uit 2001 geproduceerd door Antefilms, waarin al het concept van scholieren die in het geheim tegen een kwaadaardige kunstmatige intelligentie in een virtuele wereld vechten aanwezig was, inclusief de slagzin 'can you keep a secret?'.

In 2003, terwijl de eerste scenario's geschreven werden, verliet bedenker Thomas Romain de productie door diepgaande meningsverschillen met de producenten over artistieke en scenaristische keuzes, waarna hij zich volledig richtte op zijn andere project Ōban Star-Racers.

In Garage Kids bestond het personage Aelita nog niet, deelden de drie jongens dezelfde slaapkamer, kon Yumi haar telekinese ook op aarde gebruiken en kon Ulrich zich met de snelheid van het licht verplaatsen; in seizoen 4 van Code Lyoko wordt met de naam 'Garage Skid' voor een locatie hulde gebracht aan dit oorspronkelijke project.

De fabriek in de serie is geïnspireerd op de voormalige Renault-fabriek van Boulogne-Billancourt op een eiland dat lijkt op de Île Seguin, en het fictieve Collège Kadic is gebaseerd op het Lycée Lakanal in Sceaux, met een identiek plattegrond.

De naam van het college Kadic is een knipoog naar de sciencefictionschrijver Philip K. Dick, die de makers inspireerde, en de supercomputer in de serie is geïnspireerd op de Cray X-MP, terwijl het idee van de virtuele wereld schatplichtig is aan de films Matrix en Tron.

Voor de spin-off Code Lyoko Évolution, die animatie combineert met live-actionopnames, werd er gefilmd van juni tot september 2012 in Angoulême, onder meer op het lycée Guez-de-Balzac en in de Aredi-studio.

In december 2006 werd Code Lyoko officieel erkend als de populairste Franse animatieserie op internationale schaal en won de reeks de Prix Français de l'Export 2006 voor animatie.