The Emperor's New School

De serie werd ontwikkeld nadat de film The Emperor's New Groove, ondanks tegenvallende bioscoopresultaten, enorm succesvol bleek op Disney Channel en Toon Disney, waar herhalingen keer op keer torenhoge kijkcijfers haalden en de kijkersaandelen met 125% deden stijgen.

De serie werd al in 2004 aangekondigd voor een release in 2006, aanvankelijk onder de bewust verkeerd gespelde titel 'The Emperor's New Skool'.

Producent Bobs Gannaway, die eerder werkte aan Timon & Pumbaa en Lilo & Stitch: The Series, werd aangesteld als executive producer nadat regisseur Mark Dindal, met wie hij eerder samenwerkte aan Cats Don't Dance, zijn keuze goedkeurde.

De schoolomgeving werd gekozen omdat de makers dachten dat dit betere mogelijkheden bood om Kuzco's gebrek aan sociale etiquette te verkennen.

J.P. Manoux nam de rol van Kuzco over van David Spade; hij had het personage al eerder ingesproken in een bonusfeature op de dvd van de film, in een videogame en in andere media, en critici omschreven zijn vertolking als vrijwel een imitatie van Spade.

John Goodman, de originele stem van Pacha, werd tijdens het eerste seizoen vervangen door Fred Tatasciore, maar keerde terug voor het tweede seizoen.

Eartha Kitt, die Yzma opnieuw insprak, vertelde in 2006 enthousiast dat kinderen haar op straat herkenden en haar beroemde lijnen lieten uitspreken, wat haar het gevoel gaf 'nog steeds gewild' te zijn.

Elke aflevering van de traditioneel 2D-geanimeerde serie kostte ongeveer negen maanden productietijd, waarbij tegelijk zo'n 16 tot 17 afleveringen in ontwikkeling waren.

Flash-animatie werd tijdens de ontwikkeling verworpen omdat het niet compatibel werd geacht met de gewenste stijl; in plaats daarvan koos men voor traditionele 2D-animatie om de kenmerkende, 'plattere' kijkstijl van de originele film te behouden.

Het herkenningsthema 'Kuzco Academy', een 'rocking march'-nummer geïnspireerd op universiteitsvechtliederen waarin Kuzco over zichzelf opschept, werd geproduceerd door Danny Jacob, die eerder ook de themamuziek van Lilo & Stitch: The Series schreef.

Eartha Kitt nam speciaal voor de aflevering 'Yzmopolis' een lied met dezelfde naam op en zei dat ze 'elke minuut van het zingen' geniet omdat het haar personage een extra laag geeft.

De humor van de serie werd geïnspireerd door de komische timing van de Austin Powers-films, wat te zien is in het frequente gebruik van ongemakkelijke stiltes in de dialogen.

De serie bevat terugkerende grappen uit de film, zoals Kronk die altijd de verkeerde hendel naar Yzma's lab overhaalt met vervelende gevolgen, en Kronk die telkens zijn beroemde spinaziehapjes maakt.

Eartha Kitt won voor haar rol als Yzma twee Annie Awards voor beste stemacteerprestatie en twee Daytime Emmy Awards voor beste performer in een animatieprogramma.

Een onderzoek van de Children's Media Policy Coalition uit 2007 bekritiseerde de serie omdat deze enkel sociaal-emotionele boodschappen bevatte zonder academische inhoud, en de personages nauwelijks echte gevolgen ondervonden van hun antisociale gedrag.

Een rapport uit 2008 voor Children Now identificeerde de serie als een van slechts drie series (naast Hannah Montana en Jacob Two-Two) met de hoogste niveaus van sociale agressie, zoals spottend schelden en roddelen.