That Winter, the Wind Blows

De reeks is gebaseerd op de Japanse dramaserie Forget Love uit 2002 en werd eerder ook al verwerkt tot de Koreaanse film Love Me Not uit 2006.

De serie zou oorspronkelijk door KBS als woensdag-donderdag miniserie worden uitgezonden, maar KBS zag ervan af vanwege de druk om een op Japans materiaal gebaseerd drama te brengen, waarna SBS de productie overnam en KBS in de plaats 'Iris 2' liet uitzenden.

Scenarioschrijfster Noh Hee-kyung en regisseur Kim Kyu-tae hadden eerder al met Song Hye-kyo samengewerkt aan de serie Worlds Within uit 2008, en met Kim Bum aan Padam Padam uit 2011.

De rol viel samen met Zo In-sungs terugkeer naar televisie na acht jaar afwezigheid sinds Spring Day in 2005, en was ook zijn eerste acteerproject na zijn legerdienst.

Song Hye-kyo vertelde dat ze tijdens het spelen van haar blinde personage geen oogcontact met Zo In-sung kon maken en volledig op zijn stem moest vertrouwen, en verdedigde de make-up en hoge hakken van haar personage door te verwijzen naar gesprekken met echt blinde mensen die ook graag make-up en kleurrijke kleding dragen.

Op 4 februari 2013 sneed Zo In-sung zijn hand tijdens het filmen van een scène in Icheon toen hij uit woede tegen een muur moest slaan en het glazen kader brak; hij kreeg 13 hechtingen en keerde daarna terug naar de set om de opnames af te maken.

Tijdens opnames op Yongpyong Ski Resort werd modetijdschrift High Cut drie dagen en twee nachten uitgenodigd om de opnames te volgen, wat resulteerde in een coverstory in de editie van maart 2013.

Regisseur Kim Kyu-tae gebruikte veel ultra-close-upshots met dure ALEXA Plus camera's en dubbel zoveel belichtingsapparatuur als gebruikelijk, en dankzij de reeds opgenomen acht afleveringen bij de start van uitzending kon er nog nabewerking op de beelden worden toegepast.

De 'wattenkussen'-scène tussen Song Hye-kyo en Zo In-sung werd via een consumentenonderzoek verkozen tot beste minuut televisiedrama van 2013.

Scènes uit de serie werden geparodieerd in de sketchshow Saturday Night Live Korea, met een 19+ parodie van de wattenkussen-scène, en ook in Running Man van SBS zelf.

Volgens AGB Nielsen behaalde de pilotaflevering een landelijke kijkcijferscore van 11,3 procent en steeg de tweede aflevering naar 12,8 procent; de serie eindigde met de hoogste kijkcijfers van de reeks, met tot 19,1 procent in de regio Seoul.

In maart 2013 sponsorde Song Hye-kyo de publicatie van braillegidsen voor blinden bij het Independence Hall of Korea in Cheonan, een project waaraan ze zich aansloot nadat haar rol als blinde vrouw haar meer inzicht had gegeven in de dagelijkse uitdagingen van mensen met een beperking.