KochiKame

Het plan om een animatieserie te maken bestond al in 1987, maar werd destijds afgewezen omdat de president van uitgever Shueisha vreesde dat een tv-uitzending de politieorganisatie zou kunnen provoceren, in tegenstelling tot publicatie in een tijdschrift.

Het project kwam pas jaren later weer op gang toen Kazuhiko Torishima terugkeerde als hoofdredacteur van Weekly Shōnen Jump en het idee gebruikte om de dalende verkoopcijfers een impuls te geven, waarna Shueisha alsnog groen licht gaf.

De serie ging een week eerder van start dan gepland: de laatste aflevering van het voorgaande programma Kiteretsu Daihyakka werd geannuleerd, waardoor het grootste deel van de crew direct kon overstappen naar de productie van de eerste aflevering van KochiKame.

Er gold de regel dat verhalen uit delen vóór volume 50 van de manga in principe niet verfilmd mochten worden, tenzij de inhoud sterk werd aangepast.

Voor de animeversie werden gewelddadige, grove en erotische scènes uit de manga sterk afgezwakt, omdat de serie bedoeld was voor uitzending op de gouden tijd ('golden time') op tv, en werd op verzoek van de zender Fuji TV meer nadruk gelegd op de warme, menselijke kant van personages zoals Ryotsu en Ohara.

Doordat castingbureau Nelke Planning betrokken was, werden veel rollen ingevuld door acteurs en tv-persoonlijkheden in plaats van professionele stemacteurs, zoals Ishii Lasalle, Yumi Morio en Masato Sakai, terwijl bekende stemacteurs zoals Sakai en Tomohito Yajima destijds nog onbekend waren en later tijdens de reeks vervangen werden.

Toen actrice Yumi Morio (stem van Reiko) in de tweede helft van 1998 met zwangerschapsverlof ging, werd er geen vervangster ingezet; in plaats daarvan werd haar personage tijdelijk minder vaak gebruikt, deels vervangen door het personage Maria, en werden scènes vooraf opgenomen en in andere volgorde uitgezonden om haar afwezigheid te verhullen.

Na de Pokémon-schok van 1997 gaf de serie op een unieke manier een kijkwaarschuwing: in plaats van een standaard tekstbalk zongen de personages tussen aflevering 92 en 191 een liedje over het kijken met verlichte kamer, en later sprak hoofdpersonage Ryotsu de waarschuwing zelf hardop uit voor een logo geïnspireerd op 20th Century Studios.

De productie stapte geleidelijk over van cel-animatie naar digitale productie: vanaf aflevering 122 werd digitaal geëxperimenteerd, en vanaf aflevering 149 werd volledig overgeschakeld op digitale productie, met uitzondering van TV-special 8 die nog met cel-animatie werd gemaakt.

Bij de aankondiging van aflevering 204 in 2001 werd als grap in de tekst gezet dat kijkers met een kijkcijfermeter zeker moesten kijken, waarop onderzoeksbureau Video Research daadwerkelijk contact opnam met een verzoek om opheldering.

Het openingslied 'Damatte Ore ni Tsuitekoi' werd het langst gebruikt van alle openingsnummers (2 jaar en 8 maanden), terwijl 'Kochira Kameza no Onna' met slechts 9 afleveringen het kortst gebruikte openingslied was.

In de allereerste aflevering met het openingslied 'Damatte Ore ni Tsuitekoi' werd een mini-drama toegevoegd waarin een personage dat sterk op zangeres Yoshimi Tendo leek het politiebureau bezocht, ingesproken door Tendo zelf, die op de vraag van Ryotsu ontkende Tendo te zijn.

In de videoclip van het openingslied 'Katsushika Rhapsody' is de man die door Ryotsu wordt achtervolgd gemodelleerd naar mangaka Hiroshi Akimoto zelf, de bedenker van de originele manga.