Wagon Train

De serie werd geïnspireerd door John Fords film Wagon Master uit 1950 en door The Big Trail uit 1930, twee films waarin Ward Bond speelde.

Gene Roddenberry pitchte Star Trek in 1964 als 'Wagon Train to the stars', verwijzend naar het concept van een vaste cast op een lange reis met beroemde gastacteurs.

Hoofdrolspeler Ward Bond overleed midden in het vierde seizoen aan een hartaanval en werd zonder enige uitleg in de serie vervangen door John McIntire als wagonmeester.

Robert Fuller, die Robert Horton als scout verving, had eerder de hoofdrol gespeeld in de western Laramie, leek fysiek op Horton en had zelfs dezelfde verjaardag, negen jaar later.

Volgens biograaf Scott Eyman ruzieden Ward Bond en Robert Horton geregeld op de set, deels omdat Bond jaloers was dat Horton meer fanmail ontving; Bond probeerde Hortons schermtijd en goede tekstregels te beperken. Ze verzoenden zich kort voor Bonds dood.

Regisseur John Ford regisseerde als gunst aan Ward Bond de aflevering 'The Colter Craven Story' (1960), waarin John Wayne kort als generaal Sherman verschijnt, gecrediteerd onder het pseudoniem 'Michael Morris', verwijzend naar zijn echte naam Marion Michael Morrison.

Voor 'The Colter Craven Story' gebruikte John Ford actiebeelden uit zijn eigen film Wagon Master uit 1950; het is de enige aflevering van de serie die door Ford werd geregisseerd, uitgezonden 18 dagen na de dood van Ward Bond.

In de aflevering 'The Greenhorn Story' moest actrice Olive Sturgess de laagst mogelijke hakken dragen om niet boven de 1m57 lange Mickey Rooney uit te torenen.

Met een startbudget van 100.000 dollar per aflevering kostte Wagon Train meer dan 40% meer dan de meeste andere uur durende westernseries, wat opnames op locatie in de San Fernando Valley en dure gastsurannen mogelijk maakte.

De bekendste themamuziek, 'Wagons Ho!', werd geschreven en gedirigeerd door Jerome Moross, die het bewerkte uit muziek die hij eerder had geschreven voor de film The Jayhawkers uit 1959.