Making a Murderer

Regisseurs Laura Ricciardi en Moira Demos leerden elkaar kennen als afgestudeerden van het filmprogramma van Columbia University en stuitten op de zaak van Steven Avery via een artikel uit 2005 in The New York Times over zijn vrijlating en latere arrestatie voor moord.

Voordat ze met Netflix in zee gingen, spraken Demos en Ricciardi met PBS en HBO over het project, maar geen van beide zenders toonde interesse.

De serie werd gefilmd over een periode van tien jaar, waarbij de makers steeds heen en weer reisden tussen New York City en Wisconsin om de zaak te blijven volgen.

Netflix plande aanvankelijk een eerste seizoen van acht afleveringen, maar breidde de bestelling later uit naar tien afleveringen.

Om de serie te promoten zette Netflix de eerste aflevering gelijktijdig op YouTube en op zijn eigen platform, iets wat het nog niet eerder had gedaan voor een originele productie.

De titelsequentie en graphics van de serie werden gemaakt door het in Santa Monica gevestigde designstudio Elastic.

Een petitie aan het Witte Huis in december 2015 om Avery gratie te verlenen kreeg meer dan 500.000 handtekeningen, maar het Witte Huis liet weten dat de president geen gratie kan verlenen voor een veroordeling door een deelstaat.

In december 2018 klaagde voormalig sergeant Andrew Colborn Netflix en de productiestudio aan wegens laster, omdat hij vond dat de documentaire vragen en antwoorden uit de rechtszaak van 2007 door elkaar had gehaald en agenten ten onrechte in een negatief daglicht had gezet.

Aanklager Ken Kratz publiceerde in februari 2017 een boek getiteld 'Avery: The Case Against Steven Avery and What Making a Murderer Gets Wrong', waarin hij stelt dat de documentaire belangrijk bewijsmateriaal tegen Avery heeft weggelaten.

In 2023 bracht The Daily Wire een tegendocumentaire uit genaamd Convicting a Murderer, geproduceerd en gepresenteerd door Candace Owens, die kritiek levert op hoe Making a Murderer de zaak behandelde.