The Incredible Hulk

De producent Kenneth Johnson weigerde aanvankelijk het aanbod om een Hulk-televisieserie te ontwikkelen, maar werd later geïnspireerd door het lezen van Victor Hugo's Les Misérables, wat hij combineerde met elementen van Dr. Jekyll and Mr. Hyde en het concept van tragische hybris uit het Griekse drama om de serie vorm te geven.

Johnson maakte de serie opzettelijk zo verschillend mogelijk van de stripboek, omdat hij niet van strips hield; hij veranderde Banners beroep van natuurkundige naar arts en maakte de Hulk stom, zodat hij alleen grommen en brullen in plaats van spreken.

De voornaam van het personage werd voor televisie veranderd van Bruce naar David; Stan Lee en Lou Ferrigno stelden dat CBS dacht dat 'Bruce' te 'homofiel klonk', terwijl Johnson in een dvd-commentaar zei dat hij 'David' koos ter ere van zijn eigen zoon.

Kenneth Johnson wilde dat de Hulk rood zou zijn in plaats van groen, stellende dat rood de kleur van woede is en een meer 'menselijke' kleur, maar Stan Lee weigerde de verandering toe te staan omdat groen te iconisch was voor Marvel.

Arnold Schwarzenegger auditioneerde voor de rol van de Hulk, maar werd afgewezen omdat hij niet lang genoeg was.

Acteur Richard Kiel was oorspronkelijk gecast als de Hulk, maar werd vervangen tijdens de opnames nadat Kenneth Johnsons zoon opmerkte dat Kiels lichaamsbouw niet op die van de Hulk leek; een kort moment van Kiel in de rol blijft in de pilot zichtbaar. Kiel zelf had er geen moeite mee om de rol te verliezen omdat de contactlenzen zeer pijnlijk waren voor zijn ene goede oog en de groene schmink moeilijk af te wassen was.

Bill Bixby en Lou Ferrigno, die de twee vormen van hetzelfde personage speelden, vermeden opzettelijk om met elkaar over hun rollen te spreken of elkaar tijdens het filmen te zien, om hun prestaties natuurlijk te houden alsof zij zich niet bewust waren van elkaars handelingen.

De transformatie van Banner naar de Hulk werd gecreëerd door vijf schminkstadia samen te monteren, van Bixbys normale uiterlijk tot groene contactlenzen, groene schmink met protheses, groene haarverfing en uiteindelijk Lou Ferrigno in volledige Hulk-schmink.

De volledige Hulk-schmink van Ferrigno nam drie uur in beslag om aan te brengen, en zijn harde groene contactlenzen moesten elke 15 minuten worden verwijderd omdat ze pijnlijk waren om te dragen; zijn angstperruque was gemaakt van geverfd jakhaarhaar.

Lou Ferrigno voerde veel van zijn eigen stunts uit, hoewel bodybuildier Manny Perry als zijn stuntdubbel fungeerde omdat weinig andere performers zijn lichaamsbouw konden evenaren.

Bixby beschreef het filmschema als intensief en uitputtend, stellende dat de crew reeds een derde van haar leden door ziekte of uitputting had verloren tijdens het vierde seizoen vanwege constant locatiefilmen zonder vaste filmstudio.

Componist Joe Harnell, een favoriet van Kenneth Johnson uit hun samenwerking aan The Bionic Woman, verzorgde de muziek voor de serie; het hoofdthema 'The Lonely Man' werd in een opgewekt arrangement over de openingscredits gespeeld en in een weemoedige solo-pianoversieover de sluitingscredits.

De mede-creators van Hulk Stan Lee en Jack Kirby maakten beiden een gastoptreden in de franchise: Kirby in de aflevering 'No Escape' van seizoen twee en Lee als jurylid in de televisiefilm Trial of the Incredible Hulk uit 1989.

De MCU-film The Incredible Hulk uit 2008 hommageeerde de televisieserie door Bruce Banners oorsprong-experiment op dezelfde manier uit te beelden als in de openingscredits van de serie, en de Disney+-serie She-Hulk: Attorney at Law recreëerde later dezelfde openingssequentie gecentreerd op Jennifer Walters.

Stan Lee creëerde het karakter She-Hulk specifiek om CBS ervan af te houden haar eigen vrouwelijke Hulk-karakter te creëren en de rechten op het concept te verwerven.

Ondanks dat superhelden in Europa over het algemeen minder populair zijn dan in de Verenigde Staten, werd The Incredible Hulk een succes daar en was een sterke kijkcijferuitvoerder, meestal winnend van zijn vrijdagavondtijdslot in de VS.