Cold Feet

De serie begon als een eenmalige Comedy Premiere-pilot uit 1997 die bij de eerste uitzending in Groot-Brittannië slechts 3,5 miljoen kijkers en weinig aandacht van critici kreeg, maar ITV diende deze in als zijn comedyinzending op het Montreux Television Festival, waar het de Zilveren Roos voor Humor en de topprijs, de Rose d'Or, won.

Een volledige serie werd pas besteld nadat David Liddiment in augustus 1997 directeur programmering van ITV werd, maanden nadat de geprezen pilot anderszins niet kon voorkomen dat er geen vervolgorder kwam.

Hermione Norris probeerde oorspronkelijk auditie voor de rol van Rachel maar werd gecast als Karen omdat het personage beter bij haar maatschappelijke klasse paste, terwijl Fay Ripley ook dacht dat ze auditie deed voor Rachel maar uiteindelijk de zeer Engelse Jenny speelde ondanks dat ze een accent moest aannemen.

James Nesbitt kreeg zijn auditie voor Adam door een gemeenschappelijke vriend van pilotregisseur Declan Lowney en koos ervoor om het stuk in zijn natuurlijke Noord-Iers accent te lezen, stellende dat hij een hedendaags Noord-Iers personage wilde spelen zonder connectie met The Troubles.

Kimberley Joseph, die Jo Ellison speelde, was gevestigd in Los Angeles en was 18 maanden zonder werk geweest voordat ze auditie deed; twee weken later verhuisde ze naar Manchester en begon met doorlopen van teksten met de cast.

Helen Baxendales echte zwangerschap tijdens serie 4 dwong de schrijvers om het geplande verhaal van Rachel's onvruchtbaarheid op te geven en de rest van de serie opnieuw te schrijven.

Voor de stag-weekend-aflevering van serie 3 stelde James Nesbitt voor om in Belfast en Portrush in de buurt waar hij opgroeide te filmen; lokale bedrijven waren zo enthousiast om het gebied te promoten dat ze hun gebruikelijke honoraria lieten vallen, en de locatiemanager gaf slechts £20 uit in plaats van de gebruikelijke £3.000 voor een opname van die lengte.

De finale van serie 4 werd over 18 dagen in oktober 2001 in Sydney, Australië opgenomen, met de hele hoofdcast behalve de zwangere Helen Baxendale, nadat producenten het idee op de conferentie van de Screen Producers Association of Australia hebben gepresenteerd.

Een computergegenereerde droomsequentie in serie 2 waarin Adam door een reuzenachtige teelbal wordt achtervolgd, riep gemengde reacties op, waarbij acteur Robert Bathurst deze openlijk kritiseerde als een 'waardeloos rekwisiet' met 'verschrikkelijke graphics' dat veel te lang duurde.

Producer Christine Langan koos Space's 'Female of the Species' als thema van de show na het te hebben gehoord op The Chart Show tijdens de productie van de pilot; positieve pers-reactie op het gebruik van nummers uit de jaren tachtig in een herenigingsscène in serie 2 leidde ertoe dat een eerder geschrapt soundtrackalbum werd uitgebracht.

Critici Germaine Greer en Tony Parsons waren hard kritisch op James Nesbitt's prestatie in The Late Review, waarbij Parsons zei dat hij wenste dat Nesbitt's karakter werkelijk was gestorven door van een schaar-lift in de openingsscène te vallen.