Peep Show

Peep Show werd oorspronkelijk bedacht als een sitcom in de stijl van Beavis and Butt-Head, met twee personages die televisie kijken en becommentariëren, maar dit idee werd verlaten omdat het uitzenden van fragmenten van andere programma's te duur zou zijn en Mitchell en Webb bang waren dat hun personages dan nauwelijks in beeld zouden komen.

De titel van de serie is ontleend aan de gelijknamige stripreeks van Joe Matt uit de jaren negentig.

Schrijvers Jesse Armstrong en Sam Bain leerden Mitchell en Webb kennen via een niet-gerealiseerd BBC-project genaamd All Day Breakfast; uit die samenwerking ontstond later het idee voor Peep Show.

De unieke filmstijl met camera's die vastgemaakt zijn aan het hoofd van de acteurs, werd geïnspireerd door de Channel 4-documentaire Being Caprice uit 2000, die op zijn beurt de techniek overnam uit de film Being John Malkovich (1999).

Het idee om de gedachten van de personages via voice-overs hoorbaar te maken, kwam voort uit een scène in Woody Allens film Annie Hall, waarin de ware gevoelens van personages via ondertitels werden weergegeven.

Er werden twee pilotafleveringen opgenomen om de stijl van de serie te ontwikkelen; in de oorspronkelijke pilot had ook het personage Sophie Chapman (Olivia Colman) een eigen voice-over, iets wat later werd geschrapt.

Voor de eerste twee seizoenen werden de scènes in het appartement opgenomen in een echt pand in Croydon, maar toen de eigenaars dit niet langer toestonden, werd voor seizoen 3 een replica van het appartement gebouwd in een tapijtmagazijn in Neasden.

Veel verhaallijnen zijn gebaseerd op ware gebeurtenissen uit het leven van de schrijvers, vooral van Sam Bain; zo is de aflevering 'Burgling' uit seizoen 5, waarin Mark een inbreker overmeestert door op hem te gaan zitten, gebaseerd op iets wat Bain zelf ooit deed in een videotheek.

De herkenningsmelodie van het eerste seizoen was een originele compositie van Daniel Pemberton, maar vanaf het tweede seizoen werd het nummer 'Flagpole Sitta' van de Amerikaanse band Harvey Danger gebruikt als themalied.

In juni 2020 werd een scène uit seizoen 2 waarin Jeremy blackface draagt, door Netflix verwijderd vanwege zorgen over racisme.

Ondanks aanhoudend lage kijkcijfers werd de serie steeds opnieuw verlengd dankzij hoge dvd-verkopen; producent Andrew O'Connor stelde dat juist de POV-filmstijl ervoor zorgde dat de serie origineel en fris aanvoelde, maar nooit uitgroeide tot een groot mainstream succes.

In 2005 maakte The Carsey-Werner Company een Amerikaanse pilotaflevering met Johnny Galecki als Mark en Josh Meyers als Jeremy, maar deze werd nooit tot een serie uitgewerkt; Galecki ging kort daarna Big Bang Theory spelen.