SSSS.GRIDMAN

Het project ontstond nadat regisseur Akira Amemiya bij Tsuburaya Productions had aangeklopt om de Ultra Series te mogen verfilmen als anime, maar dat werd afgewezen; in plaats daarvan bood Tsuburaya aan om 'Gridman' of 'Andromelos' te lenen, wat leidde tot SSSS.GRIDMAN.

Voor de rol van Gridman zelf ontstond bij de staf spontaan de wens om net als in het origineel Hikaru Midorikawa te casten, waarna hij rechtstreeks werd benaderd zonder auditie.

Scenarist Keiichi Hasegawa werd mede gekozen omdat de compositie van de door hem geschreven serie Ultraman Ginga toevallig sterk leek op Gridman, en omdat hij ervaring had met scripts die rekening houden met speelgoedmarketing.

De personages en het wereldbeeld werden bewust volledig vernieuwd ten opzichte van het origineel, terwijl regisseur Amemiya bedacht dat het verhaal was opgebouwd rond een fictieve merchandisingplanning, alsof het een echt speelgoed-tie-inprogramma was, om te voorkomen dat de serie een clichématig anime-verhaal zou worden.

De schrijfstaf kreeg van Hasegawa de opdracht om het origineel niet opnieuw te bekijken tijdens het schrijven, behalve bij afleveringen met belangrijke items uit de originele serie, om te voorkomen dat de serie zou verzanden in te veel insiders-verwijzingen voor kenners van het origineel.

Om het gevoel van tokusatsu (live-action special effects) in animevorm te evoceren, werden er gespecialiseerde animatoren ingezet, waaronder een animator die uitsluitend elektriciteitspalen tekende en een 'heroic animation director' die zich volledig toelegde op de vechtscènes.

De vechtscènes werden bewust getekend met technieken uit de 'Yuusha'-reeks (zoals BL-schaduwen, DN-tekenwerk en het weglaten van lijnen), als eerbetoon aan animator Masami Ōbari, die deze stijl beroemd maakte.

De componist Shirō Sagisu, die voor het eerst meewerkte aan een Tsuburaya-productie, beperkte zich bewust tot drie basismotieven die vervolgens in verschillende stijlen (orkestraal, digitale pop) werden gearrangeerd, om te voorkomen dat de vele muziekstukken in één cour de kijker zouden verwarren.

In de aftiteling en in verschillende scènes werden knipogen en eerbetonen verwerkt naar het origineel en andere Tsuburaya-producties, verstopt als rekwisieten door de animatiestaf.

De serie eindigde op de tweede plaats bij zowel de Niconico Anime-verkiezing van herfst 2018 als de jaarlijkse Niconico Anime-verkiezing van 2018, en won in 2019 de 50e Seiun Award in de mediacategorie.

Voor het personage Vit was er aanvankelijk een ontwerp met een hoodie overwogen, voordat het uiteindelijke ontwerp werd gekozen.

De monsters in de serie werden bewust niet ontworpen als Hollywood-achtige creatures, maar geïnspireerd op echte pakken (kaijuu-suits) en sofubi-speelgoedfiguren, om zowel de tokusatsu-esthetiek te benaderen als te benadrukken dat de monsters geen levende wezens zijn maar voortkomen uit menselijke emoties.