Gankutsuou

Regisseur Mahiro Maeda wilde oorspronkelijk 'The Stars My Destination' van Alfred Bester verfilmen, maar kreeg geen toestemming van de rechthebbenden, waarna hij koos voor 'De graaf van Monte Cristo' van Alexandre Dumas omdat dit boek de inspiratiebron was voor Besters roman en vergelijkbare thema's bevatte.

Maeda verschoof tijdens de ontwikkeling de focus van het verhaal weg van de volwassen graaf naar de veel jongere Albert, terwijl in de eerste ontwerpen de graaf nog de hoofdpersoon van een schelmenroman-achtig verhaal was.

Om de graaf vorm te geven putte Maeda uit beschrijvingen in Dumas' tekst die zijn koude uitstraling toeschrijven aan het feit dat hij als een levende dode wordt gezien, en liet hij zich inspireren door figuren uit de kring van Lord Byron, die ook bijdroeg aan vroege vampierliteratuur en aan Frankenstein.

De naam 'Gankutsuou' werd al gebruikt in de eerste Japanse vertaling van de roman uit 1901, maar Maeda maakte er een letterlijk wezen van: een mysterieuze kracht die oorspronkelijk gebaseerd was op het personage Abbé Faria, de mentorfiguur van Edmond in het origineel.

Om het verhaal toegankelijker te maken, schrapte Maeda de christelijke elementen uit de roman zoals vergeving en goddelijke vergelding, omdat hij vond dat de graaf zijn wraak anders niet zou hebben kunnen uitvoeren.

Seiyu Jun Fukuyama (stem van Albert) had bijna de rol niet aangenomen omdat hij op dat moment auditeerde voor een ander project; pas nadat die auditie mislukte, kon hij Albert spelen.

Daisuke Hirakawa (stem van Franz) auditeerde eigenlijk voor de rol van Albert, maar door een verwisseling kreeg hij tijdens de auditie de tekst van Franz voorgeschoteld; Maeda besloot hem daarop juist voor Franz aan te houden.

Om de overdadige achtergronden van adellijke landhuizen animeerbaar te maken, ontwikkelde Maeda een computergestuurde laagjes-techniek die Westerse impressionistische schilderkunst combineerde met de Japanse ukiyo-e-stijl, geïnspireerd door onder meer Gustav Klimt.

Dankzij de gebruikte laagjestechniek hoefden de illustrators alleen de contouren van kleding voor keyframes te tekenen in plaats van volledige personageontwerpen, wat Maeda later 'a nightmare' noemde qua productielogistiek.

Modeontwerpster Anna Sui, die al fan was van Japanse anime, werkte mee aan de kostuumontwerpen nadat Maeda haar persoonlijk had benaderd tijdens de Japanse lancering van een parfumlijn; ze noemde het ontwerpen van vroeg 19e-eeuwse Franse mode haar grootste uitdaging.

Maeda vloog persoonlijk naar Londen om Jean-Jacques Burnel, bassist van The Stranglers, te vragen de muziek te componeren; Burnel werkte vanuit Engeland en stuurde de afgewerkte thema's naar Japan om ze op de animatie af te stemmen.

Maeda wilde aanvankelijk de Manfred-symfonie van Tsjaikovski als themamuziek voor de graaf gebruiken, maar de rest van de productiestaf overtuigde hem om in plaats daarvan Burnels originele compositie te gebruiken, die uiteindelijk wel met samples van Tsjaikovski, Meyerbeer en Donizetti werd vermengd.

Personageontwerper Hidenori Matsubara, bekend van 'Oh My Goddess!' en de Sakura Wars-franchise, veranderde het aanvankelijke schurkachtige ontwerp van de graaf door er nobele en sarcastische trekken aan toe te voegen.

De serie won de prijs voor beste tv-serie op de Tokyo Anime Award 2005 en de beste tv-productie op de 10e Animation Kobe Fair, en Theron Martin van Anime News Network riep het uit tot beste serie van het jaar.

De dvd-uitgave bevat een verborgen menu waarmee de achtergrond en muziek veranderen; via een specifiek hoofdstuk verandert de openingsvertelling van het Franse gesproken 'Gankutsuou' naar het Japanse 'graaf van Monte Cristo'.