Piątek trzynastego 6: Jason Żyje

Po słabym przyjęciu poprzedniej części, Piątek trzynastego: Nowy początek, producenci postanowili zmienić kierunek serii i zdecydowali się przywrócić Jasona Voorheesa jako głównego antagonistę, zamiast kontynuować wątek Tommy'ego jako mordercy.

Reżyser Tom McLoughlin otrzymał pełną swobodę twórczą pod jednym warunkiem: musiał przywrócić Jasona Voorheesa jako złoczyńcę filmu. Inspirował się przy tym klasycznym Frankensteinem z 1931 roku oraz mitologią wampirów, nadając Jasonowi po raz pierwszy w serii wyraźnie nadprzyrodzony charakter.

McLoughlin wprowadził do serii metahumor i przełamywanie czwartej ściany, m.in. w scenie, gdy grabarz Martin komentuje wykopanie Jasona, po czym zwraca się bezpośrednio do kamery ze słowami o dziwnym poczuciu rozrywki widzów.

Producent postawił reżyserowi tylko jeden warunek co do castingu: rola ostatecznej dziewczyny (final girl) musiała trafić do bardzo atrakcyjnej blondynki, dlatego wybrano Jennifer Cooke, znaną z serialu V.

Rolę Jasona pierwotnie powierzono kaskaderowi Danowi Bradleyowi, lecz po pierwszym dniu zdjęć producent Frank Mancuso Jr. był niezadowolony z jego wyglądu na ekranie, więc zastąpiono go C.J. Grahamem – menedżerem restauracji i byłym żołnierzem, którego odkryto podczas hipnotycznego pokazu w restauracji, gdzie odgrywał postać Jasona.

John Shepherd, odtwórca roli Tommy'ego Jarvisa w poprzedniej części, jako ewangelicki chrześcijanin miał wątpliwości co do powrotu do serii, ale skusiła go scena, w której modląca się dziewczyna zostaje oszczędzona przez Jasona; ostatecznie jednak zrezygnował z aktorstwa i wybrał seminarium duchowne.

Film jest jedyną częścią serii, w której nie pojawia się nagość – nawet w jedynej scenie erotycznej postacie pozostają ubrane, co było świadomą decyzją McLoughlina, by odejść od moralizatorskiego skojarzenia seksu przedmałżeńskiego z karą śmierci w tej serii.

Niektóre sceny finałowe rozgrywające się w jeziorze kręcono w basenie ojca reżysera, a McLoughlin zniszczył filtr basenu, gdy krew wymieszana z wodą podczas sceny uderzenia Jasona śrubą łodzi zapchała urządzenie.

Producenci zmusili McLoughlina do dodania trzech dodatkowych zabójstw, mimo że oryginalny montaż zawierał żartobliwie dokładnie 13 zabójstw – ostatecznie w filmie jest ich 16.

Jason Lives było jedynym filmem w całej serii, który spotkał się z ogólnie pozytywnym odbiorem krytyków, a jego autoironiczny humor i przełamywanie czwartej ściany są dziś chwalone jako zapowiedź serii Krzyk Kevina Williamsona.