Pinokio

Animator Norman Ferguson zwrócił uwagę Walta Disneya na powieść Carlo Colodiego w 1937 roku podczas produkcji Królewny Śnieżki, a Disney był natychmiast entuzjastyczny po jej przeczytaniu.

Pinokio było pierwotnie przeznaczone do bycia trzecim filmem animowanym Disneya po Bambi, ale trudności produkcyjne związane z realistyczną animacją zwierząt w Bambi skłoniły Disneya do odroczenia tego projektu i wcześniejszego uruchomienia Pinokia.

Wczesne testy animacji przedstawiały Pinokia jako dosłowną drewnianą marionetką z długim spiczastym nosem i nagimi drewnianymi rękami, ale Disney wstrzymał produkcję, ponieważ uważał, że nikt nie mógłby się utożsamiać z taką postacią.

Animator Milt Kahl przeprojektował Pinokia na prawdziwego chłopca w dziecięcym tyroleńskim kapeluszu i rękawicach w stylu kreskówki, przekonując Disneya poprzez animację testowej sceny Pinokia szukającego swojego ojca pod wodą.

Świerszcz Jiminy został stworzony latem 1938 roku po tym, jak Disney zdał sobie sprawę, że przeprojektowany, bardziej niewinny Pinokio potrzebuje postaci przewodnika; pierwotnie świerszcz był postacią drugorzędną, którą przyciska młotem i pojawia się jako duch.

Ward Kimball, który spędził miesiące na animacji dwóch sekwencji wyciętych z Królewny Śnieżki i był o krok od opuszczenia Disneya, został zamiast tego awansowany na stanowisko nadzorującego animatora Świerszcza Jiminy'ego i zaprojektował go jako małego człowieka z głową w kształcie jaja i bez uszu.

Pinokio był pierwszy raz, kiedy animowany film Disneya używał głosów gwiazd, w tym popularnego piosenkarza Cliffa Edwardsa jako Świerszcza Jiminy'ego i 12-letniego Dickiego Jonesa, wcześniej widzianego w filmie Franka Capry Jego całej nocy w Senacie, jako Pinokia.

Projektowanie Geppetto przez Christiana Ruba było w rzeczywistości karykaturą samego aktora, który zastąpił innego aktora głosowego pierwotnie obsadzonego w tej roli po tym, jak Disney uznał, że jego głos był zbyt ostry.

Mel Blanc nagrywał szesnaście dni dialogów dla Gideona Kota, ale twórcy ostatecznie zdecydowali się uczynić postać niemą, pozostawiając tylko jeden dźwięk czkawki od Blanc'a w gotowym filmie, słyszalny trzy razy.

Effects animator Sandy Strother prowadził roczny pamiętnik dokumentujący swoją pracę nad animacją efektów wodnych w filmie, включая plusk, zmarszczki, fale i iluzje podwodne, przyczyniając się do przełomowej realistycznej animacji efektów Pinokia.

Aby realistycznie animować kariotę Przewoźnika i inne pojazdy, artyści zbudowali makiety z gliny i filmowali je za pomocą animacji poklatkowej na miniaturowych set ach, a następnie przenosili każdą klatkę na żelazka do animacji za pomocą wczesnego procesu Xerox.

Wpływowy abstrakcyjny animator Oskar Fischinger, który pracował głównie nad Fantazją, wniósł wkład w animację efektów czarodziejskiej różdżki Błękitnej Wróżki.

Pomimo krytycznych pochwał, Pinokio było początkowo porażką kasową, tracąc pieniądze, ponieważ II wojna światowa odcięła rynki europejskie i azjatyckie; stało się zyskowne dopiero po serii wznowień kinowych rozpoczętych w 1945 roku.

Pinokio stało się pierwszym filmem animowanym, który wygrał konkurencyjną Nagrodę Akademii, zdobywając Najlepszą Oryginalną Ścieżkę Dźwiękową i Najlepszą Oryginalną Piosenkę za "When You Wish Upon a Star", która później stała się sygnaturową piosenką Walt Disney Company.

Film ma 100% rating na Rotten Tomatoes i wynik 99/100 na Metacritic, co czyni go najwyżej ocenianym filmem animowanym i najwyżej ocenianym animowanym filmem Disneya na tej ostatniej stronie.